Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 12 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1951/12

Uzasadnienie

Orzeczeniem Lekarza Orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] J. N. nie została uznana za osobę niezdolną do pracy. Również Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] stwierdziła, że strona nie jest niezdolna do pracy.

J. N. pismem z dnia 28 września 2012 r. wystąpiła do Prezesa ZUS i do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podnosząc, że nie zgadza się z oceną jej stanu zdrowia wskazaną w powyższych orzeczeniach.

Pismem z dnia 29 października 2012 r., w odpowiedzi na pismo skarżącej, organ poinformował J. N., że jej sprawa została rozpatrzona w trybie nadzoru Prezesa ZUS nad wykonywaniem orzecznictwa o niezdolności do pracy przez lekarzy orzeczników i komisje lekarskie, w wyniku czego stwierdzono, iż wydane w postępowaniu orzeczniczym orzeczenie Komisji Lekarskiej z dnia [...] sierpnia 2012 r. o braku niezdolności do pracy jest zgodne z zasadami orzecznictwa lekarskiego.

W dniu 29 października 2012 r. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na pismo skarżącej z dnia 28 września 2012 r. skierowane do Sądu (skargę), wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego w powyższej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

Skarga jest dopuszczalna, gdy:

1. - przedmiot sprawy należy do właściwości sądu,
2. - skargę wniesie uprawniony podmiot,
3. - spełnia ona wymogi formalne,
4. - została złożona w terminie.

Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Jak wynika z powyższego przepisu przedmiotem skargi nie może być orzeczenie Lekarza Orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ani orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS w przedmiocie stwierdzenia braku niezdolności do pracy, gdyż nie jest to decyzja z zakresu ubezpieczeń społecznych, należąca do kategorii orzeczeń wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a.

Wyjątki wskazane w ust. 4 tego artykułu również nie dotyczą przedmiotu niniejszej sprawy.

Orzeczenie lekarskie lekarza orzecznika ani orzeczenie komisji lekarskiej nie może być w żadnym przypadku przedmiotem samodzielnej skargi - ani do sądu administracyjnego ani sądu powszechnego. Dopiero decyzja ZUS wydana na podstawie takiego orzeczenia może być kontrolowana na drodze sądowej.

Reasumując, w przedmiotowej sprawie wniesienie skargi do sądu administracyjnego było niedopuszczalne, jako że rozpoznanie jej nie leży w kompetencji tego sądu, a zatem zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy Sąd skargę taką odrzuca postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.