Uzasadnienie
Orzeczeniem z dnia [...] października 2018 r. Centralna Komisja Lekarska Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego utrzymała w mocy orzeczenie Regionalnej Komisji Lekarskiej nr [...] Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności G. G. do służby. Orzeczenie to zostało doręczone G. G. w dniu 2 listopada 2016 r.
W dniu 7 lutego 2017 r. G. G. wniósł do Sądu Okręgowego w [...] pismo zatytułowane "Skarga na decyzję (orzeczenie Regionalnej Komisji Lekarskiej nr [...] ABW w [...] z dnia [...].08.2016 r." Wskazał, że zarzuca zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie prawa administracyjnego poprzez oparcie je na fikcyjnym, fałszywym, niezgodnym ze stanem faktycznym wyniku badania stanu zdrowia psychicznego. G. G. powołując się na art. 145 § 1 pkt lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, stwierdzenie, że orzeczenie to nie podlega wykonaniu w całości, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, powołanie biegłego lekarza psychiatry celem zdiagnozowania faktycznego stanu jego zdrowia oraz, z ostrożności procesowej, o zbadanie, czy ewentualna choroba psychiczna ma związek z jego służbą w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
W treści skargi opisał m. in. przebieg postępowania w sprawie i wskazał, że orzeczenie Regionalnej Komisji Lekarskiej nr [...] Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w [...] zostało utrzymane w mocy orzeczeniem Centralnej Komisji Lekarskiej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] października 2018 r. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r., sygn. akt [...], Sąd Okręgowy w [...] – [...] Wydział [...] stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy w [...] wskazał, że G. G. w istocie wniósł skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, do rozpoznania której właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
W wyniku rozpatrzenia zażalenia G. G. Sąd Apelacyjny w [...] postanowieniem z dnia [...] października 2017 r., sygn. akt [...], utrzymał w mocy wskazane wyżej postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny w [...] wskazał, że skarżącemu w istocie chodzi o ocenę jego zdolności do służby w ABW.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Przedmiotem skargi G. G. w niniejszej sprawie jest orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie ustalenia zdolności do służby.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżone orzeczenie doręczone zostało skarżącemu w dniu 2 listopada 2016 r., natomiast skarga została wniesiona w dniu 7 lutego 2017 r. pierwotnie do Sądu Okręgowego w [...]. W wyniku postanowienia Sądu Okręgowego w [...][...] Wydział [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., sygn. akt [...], utrzymanego w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia [...] października 2017 r., sygn. akt [...], skarga ta została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do rozpoznania.
Zestawiając datę doręczenia zaskarżonego orzeczenia z datą wniesienia skargi należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Termin do wniesienia skargi upłynął bowiem w dniu 2 grudnia 2016 r.
Jednocześnie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 58 § 4 P.p.s.a. sąd nie może odrzucić skargi z powodu, o którym mowa w § 1 pkt 1 (w przypadku gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego) jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. Mimo zatem, że w niniejszej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy, to dopuszczalne jest odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia, a więc na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.