Uzasadnienie
Decyzją [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w R. z dnia [...] lutego 2006 r. P. G. został odwołany ze stanowiska Komendanta Miejskiego PSP w K. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] marca 2006 r. utrzymał, co do zasady powyższą decyzję w mocy, zmieniając jedynie datę odwołania ze stanowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 19 lipca 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 959/06, uchylił decyzję Komendanta Głównego PSP oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji, orzekając jednocześnie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. W ocenie Sądu, organy obu instancji nie dokonały żadnych ustaleń, co do okoliczności, które przesądziły o okoliczności odwołania skarżącego ze stanowiska Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w K. Braki te powodują, że niemożliwe staje się ustalenie, czy organ nie przekroczył granic przyznanego mu uznania administracyjnego i stanowią przesłankę do stwierdzenia naruszenia przepisów proceduralnych w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Komendant Główny PSP, nie zgadzając się z treścią wyroku, w dniu 24 sierpnia 2006 r. złożył skargę kasacyjną, którą postanowieniem z dnia 18 października 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił z powodu nieuiszczenia należnego wpisu. Przed uprawomocnieniem się wyroku, Komendant Wojewódzki PSP w R. dnia [...] października 2006 r. wydał decyzję o dowołaniu P. G. z dniem [...] grudnia 2006 r. ze stanowiska Komendanta Miejskiego PSP w K. oraz o przeniesieniu go do dyspozycji, nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W obszernym uzasadnieniu decyzji wskazał jako przesłankę rozstrzygnięcia – utratę zaufania do P. G. na skutek negatywnej oceny jego pracy i konfliktów w nadzorowanej jednostce i podał, że nowo powołany strażak na stanowisko Komendanta Miejskiego PSP w K. gwarantuje lepsze wykonywanie nałożonych obowiązków.
W złożonym odwołaniu P. G. żądał uchylenia decyzji, która – jego zdaniem – rażąco narusza prawo. Twierdził, że rozstrzyga ona sprawę, która jest już rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną, kwestionował dowody – pisma innych strażaków czy organów o nieprzydatności na stanowisku, załączając do odwołania inne pisma i opinie różnych organów świadczące o należytym wywiązywaniu się z obowiązków, nie zgodził się z negatywną oceną jego pracy zawartą w decyzji.
Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania P. G., zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Organ wskazał, iż niniejsza sprawa administracyjna istotnie pokrywa się przedmiotowo i podmiotowo ze sprawą zakończoną decyzją ostateczną, lecz decyzje te (Komendanta Głównego PSP z dnia [...] marca 2006 r. oraz utrzymana nią w mocy Komendanta Wojewódzkiego PSP z dnia [...] lutego 2006 r.) zostały wzruszone, na dzień dzisiejszy one nie istnieją i nie wywołują skutków prawnych od dnia ogłoszenia wyroku, tzn. od dnia 19 lipca 2006 r., kiedy to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił obie decyzje o odwołaniu P. G. ze stanowiska, a ponadto orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Wobec odrzucenia skargi kasacyjnej wyrok WSA z dnia 19 lipca 2006 r. stał się prawomocny. W związku z tym należało uznać, że zaskarżona decyzja nie spełnia przesłanki nieważności określonej w art. 156 ust. 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W zebranych materiałach sprawy znajdują się zarówno dokumenty oceniające pozytywnie P. G., jak i dokumenty krytyczne i negatywne. Jednak ocena wywiązywania się z nałożonych obowiązków służbowych należy do przełożonego uprawnionego do powołania na stanowisko służbowe i do niego należy wybór osoby, która najlepiej nadaje się na to stanowisko.
W ocenie organu, decyzja Komendanta Wojewódzkiego PSP w R. naprawia wady decyzji poprzedniej, opisane w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2006 r. Zaskarżona decyzja wyczerpuje znamiona odwołania ze stanowiska zawarte w ustawie o Państwowej Straży Pożarnej, a także odpowiada wymogom proceduralnym określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego. Rozstrzygnięcie organu I instancji jest, w ocenie organu odwoławczego, prawidłowe zarówno z punktu widzenia zgodności z prawem, jak i pod względem celowości.
Powyższa decyzja Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze P. G. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji lub jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w R. z dnia [...] października 2006 r. i zasądzenie kosztów postępowania. Decyzji skarżący zarzucił:
- 1. rażące naruszenie przepisu art. 138 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przez nierozpatrzenie ponownie sprawy z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego z dnia wydania decyzji ostatecznej.
- 2. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6, 7, 10, 75 § 1, 77 § 1 i 4, 80 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego,
- 3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonych decyzji, polegający na uznaniu, że w tym stanie prawnym i faktycznym rozstrzygnięcie organu I instancji jest zgodne z prawem.
Zdaniem skarżącego, organ odwoławczy uchylił się od rozpatrzenia jego zarzutów podniesionych w odwołaniu, nie zbadał dowodów, na które powołał się organ I instancji, a które zostały przez niego zakwestionowane.
W odpowiedzi na skargę Komendant Główny PSP wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż zarzuty skarżącego nie są zasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym, stosownie do § 2 art. 1 powołanej ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd, stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Analizując niniejszą sprawę pod tym kątem, Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z powodów innych, aniżeli w niej podniesione.
Decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w R. nr [...], odwołująca P. G. z dniem [...] grudnia 2006 r. ze stanowiska Komendanta Miejskiego PSP w K., została wydana w dniu [...] października 2006 r., a zatem w czasie, gdy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 959/06 nie był jeszcze prawomocny. Okoliczność ta wynika wprost z uzasadnienia decyzji, w którym organ przyznaje, iż powyższy wyrok nie jest prawomocny z uwagi na złożenie skargi kasacyjnej przez Komendanta Głównego PSP.
Skarga kasacyjna została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2006 r. i postanowieniem z dnia 9 stycznia 2007 r. Sąd stwierdził, iż wyrok z dnia 19 lipca 2006 r. jest prawomocny od dnia 6 grudnia 2006 r. Zatem z dniem uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2006 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego, uchylona tym orzeczeniem ostateczna decyzja Komendanta Głównego PSP z dnia [...] marca 2006 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP w R. z dnia [...] lutego 2006 r., którą P. G. odwołany został ze stanowiska Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w K. Skutek uchylenia decyzji powstaje bowiem z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Stwierdzenie w wyroku, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu ma ten skutek, że organ nie ma prawa wykonywania decyzji, która ciągle ma cechy decyzji ostatecznej.
Z powyższych względów organ nie miał podstaw do podejmowania nowej decyzji w tym samym przedmiocie.
Decyzja organu administracji państwowej, rozstrzygająca ponownie sprawę wcześniej rozstrzygniętą inną decyzją ostateczną tegoż organu jest dotknięta wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 kpa (res iudicata).
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji. Stwierdzenie nieważności decyzji czyni zbędną merytoryczną ocenę zarzutów zawartych we wniesionej przez stronę skardze.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 152 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), orzeczono jak w wyroku.