Uzasadnienie
Orzeczeniem Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w E. nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. stwierdzono, że M. P. jest zdolny do czynnej służby wojskowej kat. [...].
Od powyższego orzeczenia odwołanie do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. wniósł M. P. Postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w W. stwierdziła uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] lipca 2005 r.
W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, iż powyższe orzeczenie zostało przesłane M. P. w dniu 5 sierpnia 2005 r. i z relacji czasowej pomiędzy datą jego wysłania, a datą wniesienia odwołania 19 września 2005 r. wynika, że zostało ono wniesione z uchybieniem 14-dniowego terminu do jego wniesienia.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi M. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że przedmiotowe orzeczenie zostało mu doręczone listem zwykłym 15 września 2005 r. Twierdził, iż w tym dniu znalazł przesyłkę pod drzwiami swojego mieszkania. Podkreślił, iż odwołanie złożył 21 września 2005 r., po upływie 6 dni od otrzymania orzeczenia, a tym samym nie uchybił terminowi do jego wniesienia.
W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w W. wniosła o odrzucenie skargi, podnosząc, iż przepisy prawa nie przewidują możliwości zaskarżenia na drodze postępowania sądowoadministracyjnego postanowienia wojskowej komisji lekarskiej stwierdzającej wniesienie odwołania z uchybieniem ustawowego terminu.
Rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, iż skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 39 kpa, organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Doręczenie stanowi więc czynność materialno-techniczną administracji, wywołującą określone skutki prawne przez fakty. Potwierdzenie doręczenia pisma w formie pokwitowania ma znaczenie dowodowe przy ocenie daty rozpoczęcia lub zakończenia biegu terminu oraz możliwości dokonania określonych czynności. Pokwitowanie stwarza domniemanie doręczenia. Z braku pokwitowania doręczenia określonego pisma nie można domniemywać jego doręczenia. Organ ma obowiązek stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, dających ochronę interesom strony, która nie powinna ponosić ujemnych konsekwencji wynikających z zaniedbań organu administracji (wyrok NSA z 27 czerwca 1989 r. IV SA 455/89 – niepubl.). W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, iż orzeczenie Terenowej Komisji Lekarskiej w E. z dnia [...] lipca 2005 r. zostało przesłane M. P. wbrew zasadzie oficjalności, pocztą zwykłą i brak było dowodu na okoliczność daty jego doręczenia skarżącemu.
Wobec braku dowodu doręczenia przedmiotowego orzeczenia, brak było podstaw do przyjęcia i uznania przez organ, że odwołanie skarżącego z dnia 19 września 2005 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W wyniku zaniechania prawidłowego doręczenia orzeczenia nie można ustalić początku biegu terminu do wniesienia odwołania, a tym samym nie można było ustalić, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem 14-dniowego terminu do jego wniesienia.
Mając na uwadze, iż organ uznał za udowodniony fakt doręczenia, niemający oparcia w materialne dowodowym, Sąd na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.