Uzasadnienie
T. D., po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jej skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu.
Powyższy wniosek uzupełniła, składając wypełniony formularz PPF.
We wniosku wskazała, że pozostaje sama w gospodarstwie domowym. Podała, że jej jedyne źródło utrzymania stanowi emerytura w wysokości 1.103,19 zł brutto – 936,90 zł netto. Podniosła, że miesięczne opłaty wraz z zakupem leków to kwota około 600 zł, więc na przeżycie zostaje około 300 zł.
Jednocześnie oświadczyła, że oprócz mieszkania o powierzchni 72 m2 nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Zgodnie natomiast z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt sprawy, wnioskodawczyni poza emeryturą w wysokości 936 zł, nie posiada innego dochodu ani oszczędności. Z tej kwoty musi uiścić m.in. opłaty za mieszkanie oraz zakupić konieczne leki.
W związku z powyższym uznać należy, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.