Uzasadnienie
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t. j.: Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Warunkiem dopuszczalności zaskarżenia określonym w tym przepisie jest wcześniejsze wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia. Oznacza to, że niedopuszczalna jest skarga, jeżeli zainteresowany nie wezwał w ogóle do usunięcia naruszenia.
"List otwarty do Pań i Panów Radnych Gminy K." z dnia 7 grudnia 2003r. (8 grudnia 2003r. - data wpływu do Urzędu Gminy w K.) to stanowisko skarżącego wyrażające jego ogólne niezadowolenie z działalności - co wymaga podkreślenia - samorządu gminnego w K., a więc nie tylko Radnych Gminy K.. Z treści przedmiotowego listu nie wynika bynajmniej, że K.S. działał w wykonaniu dyspozycji zawartej w cytowanym wyżej przepisie i wzywał Radę Gminy w K. do usunięcia naruszenia. Ustawodawca precyzyjnie określił, że ma to być wezwanie skierowane do organu w związku z podjętą uchwałą.
Wezwanie do usunięcia naruszenia jest surogatem środka odwoławczego i nie ma podstaw, by je traktować inaczej, niż określają to przepisy dotyczące klasycznych środków odwoławczych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym. Inne rozumienie wezwania stawiałoby wnoszących skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w pozycji bardziej uprzywilejowanej, aniżeli tych, którzy wnoszą skargi na podstawie innych przepisów.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.