Uzasadnienie
Orzeczeniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska L. orzekła, że K. K. jest niezdolny do zawodowej służby wojskowej, określając datę powstania pierwszej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową na dzień wydania orzeczenia.
W odwołaniu od orzeczenia skarżący zarzucił błędy w ustaleniu daty powstania inwalidztwa, przytaczając treść zmieniających się w tej kwestii przepisów.
Zaskarżonym orzeczeniem z dnia [...] lipca 2011 r. nr [..] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska W. utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej L. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. K. zakwestionował powyższe orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej W. w zakresie ustalenia daty powstania inwalidztwa i zażądał, by za datę powstania inwalidztwa uznać dzień 26 lutego 1994 r. czyli dzień wejścia w życie znowelizowanej ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin z dnia 10 grudnia 1993 r. (Dz. U. Nr 10, poz. 36).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, przytaczając uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r. sygn. akt OSA 1/00.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji (orzeczenia) administracyjnej.
Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Rozpoznając skargę pod tym kątem Sąd uznał, że skarga na orzeczenie w zakresie ustalenia daty powstania inwalidztwa do sądu administracyjnego nie przysługuje.
Podstawą orzeczeń ustalających schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą i stopień inwalidztwa, m.in. dla celów emerytalno-rentowych, są odrębne przepisy, to jest przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 stycznia 2006 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie żołnierzy zawodowych, żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej oraz emerytów i rencistów wojskowych, a także właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 12, poz. 75), wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 21b ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 ze zm.). Takie orzeczenia nie mają samodzielnego bytu. Są one poddawane kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych.
Orzeczenia z tej drugiej grupy mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do jego właściwości.
Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji.