Uzasadnienie
B. P., po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 czerwca 2014 r. jej skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu.
We wniosku wskazała, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z mężem D. P. oraz córką N. Podała, że jej jedyny dochód stanowi zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł, a rodzina utrzymuje się z renty męża w wysokości 920 zł.
Jednocześnie oświadczyła, że członkowie rodziny nie posiadają żadnego majątku, ani oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Zgodnie natomiast z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt sprawy, wnioskodawczyni jest obecnie osobą całkowicie niezdolną do pracy, nie posiada żadnego dochodu, jedynie zasiłek chorobowy w wysokości 153 zł, a utrzymuje się wraz z mężem i córką, która jest uczennicą, ze świadczenia rentowego męża, które wynosi 920 zł miesięcznie.
Oznacza to, że na osobę w rodzinie przypada średnio po około 350 zł miesięcznie.
W związku z powyższym uznać należy, że strona wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.