Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r. K. C. wystąpił do Prezesa Rady Ministrów z zażaleniem na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie przekazania wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2007 r. dotyczącego "realizacji procedury wynikającej z art. 26 § 3 kpa." Pismem z dnia [...] września 2007 r., przesłanym skarżącemu do wiadomości, Prezes Rady Ministrów przekazał według właściwości Ministrowi Obrony Narodowej wyżej wskazane pismo skarżącego z [...] sierpnia 2007 r. celem rozpatrzenia i udzielenia skarżącemu stosownych wyjaśnień.
W dniu [...] września 2007 r. K. C. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na pismo Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
oraz bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach (§ 2).
Stosownie natomiast do postanowień art. 37 § kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcia środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwiania spraw w przyszłości (§ 2).
Na wstępie rozważań Sądu wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego gdy w bezczynności pozostaje minister, to tryb przewidziany w art. 37 kpa nie ma zastosowania. Nad tymi organami nie ma bowiem w postępowaniu administracyjnym organów wyższego stopnia. Stronie przysługuje więc skarga na bezczynność do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 2006 r. I OSK 480/2006 LexPolonica nr 415640). Na marginesie należy zaznaczyć jedynie, że postępowanie prowadzone wskutek wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 § 1 kpa nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego, a postanowienie wydane po jego rozpatrzeniu ma charakter incydentalny (A. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz, wyd. 8, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2006, s.285).
W rozpoznawanej sprawie wskazać należy, w oparciu o powyższe rozważania, że skarżący, wbrew temu co twierdzi w skardze, nie mógł wnieść w trybie art. 37 kpa zażalenia do Prezesa Rady Ministrów na bezczynność Ministra Obrony Narodowej, gdyż minister nie ma w postępowaniu administracyjnym nad sobą organu wyższego stopnia. W związku z tym pismo skarżącego z dnia [...] sierpnia 2007 r. było jedynie skargą złożoną w trybie uregulowanym w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego ("Skargi i wnioski") i pismem z dnia [...] września 2007 r. Prezes Rady Ministrów przekazał ją Ministrowi Obrony Narodowej, jako organowi właściwemu, do jej rozpatrzenia.
Będące przedmiotem rozpoznawanej skargi pismo przekazujące Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2007 r. nie mieści się w katalogu orzeczeń, aktów i czynności od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 ppsa). Z tego względu uznać należy, że skarga jest niedopuszczalna.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa oraz art. 58 § 3 ppsa orzekł, jak w postanowieniu.