Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa).
W niniejszej sprawie S. G. przedmiotem skargi uczynił decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2009 r. nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku, od której to decyzji przysługiwało prawo złożenia do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący nie skorzystał jednak z tego środka, natomiast w dniu 10 listopada 2009 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję z [...] października 2009 r., pomimo prawidłowego pouczenia o sposobie jej zaskarżenia.
Stwierdzić zatem należy, że skarga na decyzję, od której przysługuje prawo wniesienia zażalenia, odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jest niedopuszczalna i, jako złożona bez wyczerpania środków zaskarżenia w administracyjnym toku postępowania, podlega obligatoryjnemu odrzuceniu.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.