Uzasadnienie
W treści skargi na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego pełnomocnik skarżącego – radca prawny [...] - zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu tego wniosku podniosła, że skarżący wraz z żoną ponoszą wysokie koszty leczenia, rehabilitacji i kształcenia specjalnego niepełnosprawnego dziecka (orzeczenia o niepełnosprawności wraz z dokumentacją medyczną, jako załączniki do skargi - w aktach), a podlegające zwrotowi świadczenie zostało już przeznaczone na bieżące wydatki.
Ponadto, pełnomocnik podała, że wprawdzie skarżący i jego żona uzyskali ze sprzedaży mieszkania kwotę 190.000, ale z uzyskanych środków 30.000 zł przeznaczyli na spłatę kredytu, a pozostałą kwotę umieścili na lokacie z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe (zakup innego mieszkania uwzględniającego potrzeby niepełnosprawnej córki).
Z kolei, z załączonych do skargi zaświadczeń o wysokości wynagrodzenia skarżącego i jego żony wynika, że średni łączny dochód netto z ostatnich 3 m-cy (wliczając w to nagrody wypłacone żonie skarżącego) wyniósł ok. 6000 zł.
Natomiast z przedstawionych przez skarżącego wyliczeń podstawowych wydatków wynika, że w rozbiciu miesięcznym wynoszą one każdorazowo 3.500 zł, z czego 1.500 zł przeznacza jest na dziecko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Należy zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.
Oznacza to, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ustalić, czy to właśnie wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować takie zmiany w rzeczywistości, które mieściłyby się w tych dwóch wskazanych przez ustawodawcę kategoriach pojęciowych; przy czym tego rodzaju ustalenia Sąd powinien dokonać także w oparciu o argumenty przywołane przez stronę w skierowanym do Sądu wniosku o wstrzymanie.
Jak wynika z treści wniosku pełnomocnika skarżącego i złożonych do akt dokumentów, skarżący znajduje się w trudnej sytuacji rodzinnej i majątkowej, a znaczącą część dochodów przeznacza na opiekę nad poważnie chorą córką.
Co prawda skarżący wraz z małżonką posiada oszczędności w postaci środków pieniężnych zgromadzonych na lokacie bankowej, jednak nie może korzystać z nich w sposób dowolny, a ich ewentualne wydatkowanie jest ograniczone ściśle oznaczonym celem.
W tej zaś sytuacji wykonanie decyzji przed rozpoznaniem sprawy mogłoby pozbawić skarżącego i jego rodzinę niezbędnych środków utrzymania, a tym samym wyrządzić szkodę w znacznych rozmiarach.
W konsekwencji, w ocenie Sądu, zasadne jest zastosowanie ochrony tymczasowej - wstrzymanie wykonania zaskarżonej, ostatecznej decyzji administracyjnej do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne w pierwszej instancji.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.