Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r. sygn., akt [...] Sąd Rejonowy dla W. uznał się niewłaściwym do rozpoznania sprawy L. K. przeciwko Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej o odszkodowanie za chorobę powstałą w związku ze służbą wojskową i na podstawie art. 200 § 1 i 2 kpc przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Powyższe rozstrzygnięcie jest sprzeczne z ugruntowanym w tym zakresie orzecznictwem zarówno Sądu Najwyższego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide uchwała 7 sędziów SN z 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 OSNAP 2000/5/167, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2000 r. sygn. akt OSA 1/00, ONSA 2001/2/47).
Stosownie do art. 58 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może odrzucić skargi z powodu, o którym mowa w § 1 pkt 1 jeżeli w tej sprawie Sąd powszechny uznał się za niewłaściwy.
Nie oznacza to jednak, ze nie może jej odrzucić z innych przyczyn, albowiem powyższe ograniczenie dotyczy sytuacji, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Wobec braku organu uprawnionego do rozstrzygania powstałego sporu kompetencyjnego, braku możliwości prawnych do zwrócenia się do sądu powszechnego o reasumpcję wadliwego prawnie postanowienia i niedopuszczalności rozpoznania przedmiotowej sprawy przez sąd administracyjny Sąd orzekł jak w sentencji.