Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 2017/09 odrzucił skargę M. S. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Postanowieniem z dnia 3 marca 2010 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla skarżącego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata B.B. Pismem z dnia 19 kwietnia 2010 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, oświadczając, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części. Opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została przesłana skarżącemu.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 c) powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Jednocześnie, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wspomnianej wyżej kwoty, a jeżeli a nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się adwokat, sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z tym, że wyznaczony adwokat nie prowadził sprawy przed wydaniem orzeczenia przez Sąd I instancji, powinien otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 b) wskazanego rozporządzenia, tj. 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
Z tego względu, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.