Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 202/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. M. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi.
W dniu 19 lutego 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek zaniedbań obowiązków zawodowych urzędników Poczty Polskiej i wprowadzenia jej w błąd przez te osoby.
W piśmie z dnia 21 czerwca 2011 r. skarżąca dodatkowo wyjaśniła, że uchybienie terminu jest w pełni usprawiedliwione. Spowodowane było chorobą i niemożliwością skorzystania z pomocy osób bliskich – rodziny, znajomych, czy sąsiadów. Wskazała, że taka osoba musiałaby mieć upoważnienie do działania w jej imieniu. Reasumując skarżąca stwierdziła, że uchybienie terminu spowodowane było przewlekłą chorobą uniemożliwiającą wykonanie najprostszych czynności oraz brakiem osoby, która mogłaby odebrać przesyłkę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd postanowi o przywróceniu terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy.
Zgodnie z art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym w ustawie terminie.
Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2011 r. o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 15 lutego 2011 r. Z treści uzasadnienia tego postanowienia skarżąca dowiedziała się, że uchybiła terminowi od wniesienia skargi. Wniosek o przywrócenie terminu skarżąca złożyła zaś w dniu 19 lutego 2011 r. Wniosek ten został zatem złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 cytowanej ustawy.
Rozpatrując wniosek skarżącej o przywrócenie terminu należy zwrócić uwagę, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przez stronę przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć.
W ocenie Sądu, wskazane przez skarżącą okoliczności nie uprawdopodobniają, iż nie ponosi ona winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że argumentacja skarżącej jest niespójna i niekompletna. Z jednej strony skarżąca wskazuje, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi zadecydował błąd pracowników poczty, z drugiej zaś strony powołuje się na chorobę i brak możliwości skorzystania z pomocy innych osób, co uniemożliwiło jej odebranie przesyłki. Skarżąca nie wyjaśniała przy tym, na czym polegał błąd pracowników poczty i w jaki sposób wpłynął on na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Podobnie w przypadku drugiego argumentu wskazanego przez skarżącą. We wniosku skarżącej brak jest wyjaśnień odnośnie przesyłki, której nie mogła odebrać. Nie jest wiadome, o jaką przesyłkę tu chodzi i jaki wpływ ta okoliczność miała na kwestię uchybienia terminu do wniesienia skargi. Argument ten jest tym bardziej wątpliwy i niejasny biorąc pod uwagę fakt, że zaskarżoną decyzję skarżąca odebrała osobiście w dniu 7 grudnia 2010 r.
Reasumując stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.