Uzasadnienie
Orzeczeniem nr [...] z dnia [...] września 2015 r. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. na podstawie przepisów art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., § 11 ust. 1 oraz § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r., poz. 1013), a także § 7 pkt 1 i § 22 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. z 2015 r., poz. 761) po rozpatrzeniu odwołania [...] N. K., uchyliła w całości zaskarżone orzeczenie RWKL w W. nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r.
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. rozpoznała u N. K.:
- 1. Stan po laparoskopowej operacji usunięcia [...] (2007 r.) nieznacznie upośledzający sprawność ustroju - § 44 pkt 4;
- 2. Wiotkie płatki zastawki mitralnej serca z jej śladową niedomykalnością - § 38 pkt 9;
- 3. Skrzywienie przegrody nosa nieupośledzające jego drożności - § 26 pkt 3;
- 4. Śladowa skolioza Th-L-S nieupośledzająca sprawności ustroju- § 34 pkt 1;
- 5. Mała krótkowzroczność oka lewego - § 13 pkt 1;
- 6. 36% utraty zdolności żucia - § 24 pkt 1;
- 7. Niedawno przebyta infekcja dróg moczowych - bez § bez pkt. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. uznała N. K. za niezdolną do zawodowej służby wojskowej, kategoria N – zał. Nr 1 gr. II oraz orzekła, że schorzenia ad 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 pozostają bez związku ze służbą wojskową.
W uzasadnieniu orzeczenia podano, iż RWKL w W. po przeprowadzeniu postępowania orzeczniczo – lekarskiego wydała orzeczenia nr [...], w którym uznała orzekaną za niezdolną do zawodowej służby wojskowej z powodu: 1. Przebyta [...] (2007) § 44 pkt 4;
- 2. [...] z podwyższoną wartością OB § 49 pkt 1.
Od orzeczenia tego, orzekana odwołała się do CWKL w W. wnosząc o zmianę niekorzystnej decyzji. Swoje stanowisko zainteresowana argumentowała poczuciem pełnego zdrowia, a także stwierdzeniem, że wcześniej orzekano w tym samym stanie faktycznym kategorię zdrowia A. Ponadto wskazała, że infekcje układu moczowego są typowe dla kobiet i w tym przypadku nie jest to stan przewlekły co udokumentowano aktualnymi wynikami badania ogólnego moczu.
CWKL w W. po analizie całości zgromadzonej dokumentacji ze szczególnym uwzględnieniem treści odwołania uznała, że nie ma wystarczających podstaw do rozpoznania u orzekanej cech infekcji układu moczowego. Fakt przebycia przez orzekaną [...] nie budzi wątpliwości stron, dlatego nie ma potrzeby przeprowadzania dalszych badań, czy obserwacji szpitalnej. Natomiast CWKL w W. nie zgodziła się ze stanowiskiem orzekanej, że stan ten nie upośledza sprawności ustroju. Wskazała, iż [...] nie jest narządem szczątkowym, którego czynność jest nieistotna dla funkcjonowania organizmu. Jest istotnym elementem zapewniającym prawidłowe funkcjonowanie układu trawiennego. Jego brak powoduje stałe, niekontrolowane [...] uniemożliwiając tym samym jej magazynowanie i wykorzystanie w większej ilości w odpowiednim momencie procesu trawienia, szczególnie tłuszczów. Fakty te powodują klinicznie mniej lub bardziej istotne zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu, implikują stosowanie odpowiedniej diety, czy stosowanie przewlekłe leków.
Wojskowe komisje lekarskie orzekając o zdolności do zawodowej służby wojskowej muszą kierować się oceną stanu zdrowia w kontekście wieloletniej, trudnej służby przebiegającej często w ekstremalnych warunkach co nie pozwala uznać, że stan po [...] nie upośledza sprawności ustroju. Takie stanowisko potwierdza intencję ustawodawcy, który w obowiązujących przepisach nie przewiduje rozpoznania stanu po usunięciu [...] nieupośledzającego sprawności ustroju. Dlatego CWKL w W. rozpoznała jak w pkt 8.1 i kwalifikując schorzenie wg § 44 pkt 4 orzekła, zgodnie z przywołanymi powyżej przepisami, o niezdolności kandydatki N. K. do pełnienia zawodowej wojskowej.
W tym samym stanie faktycznym wcześniej orzekana kategoria A – zdolna do czynnej służby wojskowej – wynika z innych przepisów stanowiących podstawę do tego orzeczenia i nie stoi w sprzeczności z aktualnym rozstrzygnięciem, wynikającym z wyżej przywołanego rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761). Różnice w tych przepisach są związane z większymi wymaganiami zdrowotnymi stawianymi przez ustawodawcę przed kandydatami do zawodowej służby wojskowej.
Na powyższe orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. N. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zaskarżając podjęte rozstrzygnięcie w punkcie 9, zarzuciła zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie:
- – § 14 w zw. z § 6 i § 44 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761) - poprzez bezpodstawne przyjęcie przez organ a priori, że przebycie przez skarżącą [...]upośledza sprawność jej ustroju i w konsekwencji nie ma potrzeby przeprowadzania konsultacji specjalistycznych, czy obserwacji szpitalnej oraz nie ma potrzeby przeprowadzania dalszych badań medycznych a ponadto bezzasadnie kwalifikując brak [...] według § 44 pkt, mimo że rozporządzenie nie przewiduje kategorii jak w przedmiotowej sprawie;
- – art. 84 § 1 w zw. z art. 7 i art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak dokładnego wyjaśnienia oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli; nie skorzystanie z wiadomości specjalnych w postaci opinii biegłego lub biegłych, celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tym bardziej, że w sprawie wymagane były wiadomości specjalne.
Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji administracyjnej oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. odnosząc się do złożonej skargi, stwierdziła, iż jest ona niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dacie jego wydania.
Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga analizowana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie.
Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. rozpoznała u skarżącej stan po laparoskopowej operacji usunięcia [...] (w 2007 r.) nieznacznie upośledzający sprawność ustroju i kwalifikując to schorzenie według § 44 pkt 4 załącznika Nr 1 wykazu chorób lub ułomności uwzględnianych przy orzekaniu o zdolności do zawodowej służby wojskowej (...) orzekła o niezdolności N. K. do zawodowej służby wojskowej. W myśl wykazu, powyższa kwalifikacja stanowi podstawę do orzeczenia o niezdolności do zawodowej służby wojskowej osób badanych zaliczonych do grupy II obejmujących żołnierzy zawodowych. Tymczasem z uzasadnienia orzeczenia wynika, iż skarżąca, będąc [...] została skierowana przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień w W. do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. w celu określenia aktualnej zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Komisja ta zaliczyła badaną do grupy I, obejmującej osoby ubiegające się o przyjęcie do zawodowej służby wojskowej.
Natomiast Centralna Wojskowa Komisja Lekarska zakwalifikowała badaną do grupy II obejmującej żołnierzy zawodowych, nie wyjaśniając powodów dokonanej zmiany.
W niniejszej sprawie, kwestia zaliczenia do określonej grupy ma istotne znaczenie. Rozpoznanie z § 44 pkt 4 kwalifikuje osobę badaną zaliczoną do grupy I do kategorii "N", natomiast z grupy II do kategorii "Z". Taki stan sprawy rzutuje na ocenę zaskarżonego orzeczenia i każe przyjąć, iż zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania mającym wpływ na wynik sprawy.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w wyroku.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto w myśl art. 200 i art. 205 § 2 powołanej ustawy.