Uzasadnienie
J. W. w dniu [...] listopada 2009 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] września 2009 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], dotyczącą umorzenia postępowania w sprawie wydania decyzji potwierdzającej przydział w dniu [...] czerwca 1978 r. lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w W. na rzecz J. W. w ramach rozkwaterowania jako bezprzedmiotowe.
W jej uzasadnieniu skarżąca zarzuciła m.in., iż w toku postępowania administracyjnego organ pominął powołanego przez nią pełnomocnika, niedoręczając mu pism oraz decyzji podejmowanych w sprawie, w tym również zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2009 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że wyżej podniesione uchybienie nie mało wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie. Podkreślił, że organ I i II instancji nie przeprowadzał postępowania wyjaśniającego, a jedynie dokonał – zgodnie z zaleceniami zawartymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2008 r. sygn. I OSK 1967/06 – analizy przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP w jej wcześniejszym brzmieniu, jak również zarządzenia Ministra Obrony Narodowej Nr 31/MON z dnia 30 czerwca 1976 r. Wskazał także, iż pomimo niedoręczenia pełnomocnikowi skarżącej rozstrzygnięć organu I i II instancji, wniósł on zarówno odwołanie, jak i skargę do Sądu, co oznacza, że strona, reprezentowana przez pełnomocnika, miała pełną możliwość obrony swoich praw, podnoszenia zarzutów i dokonywania innych czynność w sprawie. Na potwierdzenie swojego stanowiska powołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 lipca 2008 r. sygn. akt II SA/Łd 515/07.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie natomiast do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Należy wskazać, iż w postępowaniu administracyjnym, stosownie do postanowień art. 32 k.p.a., strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Stosownie zaś do art. 40 § 1 k.p.a., pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela – temu przedstawicielowi. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi (art. 40 § 2 k.p.a.). Z powyższego wynika, że od chwili doręczenia organowi administracji publicznej pełnomocnictwa pełnomocnik powinien być zawiadamiany o wszystkich czynnościach i wzywany do brania w nich udziału. Do pełnomocnika powinny być także kierowane wszelkie pisma, których adresatem jest strona postępowania. Od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa bowiem za jego pośrednictwem, z wszelkimi skutkami prawnymi odnoszącymi się do strony. Przepis art. 40 § 2 k.p.a. nie dopuszcza żadnych wyjątków odnośnie doręczeń pism w takim przypadku.
Bezsporne jest, że w przedmiotowej sprawie w postępowaniu administracyjnym skarżąca ustanowiła pełnomocnikiem swojego brata – J. C. (pełnomocnictwo – k. [...] akt administracyjnych sprawy). Pełnomocnictwo nie zostało cofnięte.
Tymczasem zaskarżona decyzja została doręczona bezpośrednio skarżącej (dowód doręczenia – k. [...] akt administracyjnych sprawy), z pominięciem wyznaczonego pełnomocnika.
Stwierdzić należy, że wskutek niedoręczenia zaskarżonej decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] września 2009 r. pełnomocnikowi skarżącej – nie weszła ona do obrotu prawnego (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 kwietnia 2000 r. sygn. akt III RN 157/99, OSNAPiUS 2001, Nr 3, poz. 61), a tym samym nie rozpoczął biegu termin do wniesienia skargi do administracyjnego. Rozpoznawaną skargę należy zatem uznać za przedwczesną.
Jednocześnie Sąd nie podziela poglądu wyrażonego w powoływanym w odpowiedzi na skargę wyroku o sygn. II SA/Ld 515/07, ponieważ uregulowania zawarte w art. 40 § 2 k.p.a. mają charakter bezwzględny i wniesienie odwołania lub skargi przez pełnomocnika, który został w postępowaniu administracyjnym przez organ pominięty nie konwaliduje uchybień organu w tym zakresie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.