Uzasadnienie
J. K. po odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 r. jego skargi na postanowienie Komendanta Głównego Policji, złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu.
Powyższy wniosek uzupełnił pismem z dnia 27 lutego 2013 r.
Podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwoma synami.
Wskazał, że jedyny dochód rodziny stanowi kwota, jaką uzyskuje z prac dorywczych w wysokości 2.000 zł. Oświadczył, że obecnie znajduje się w trudnej sytuacji finansowej: w styczniu 2012 r. w drodze licytacji komorniczej stracił dom i nadal jest zadłużony, a żona jest osobą bezrobotną. Podał, że mieszka wraz z rodziną w wynajętym mieszkaniu, za które płaci miesięcznie 1.100 zł. Nadto opłaca media w łącznej wysokości 450 zł. Wskazał, że starszy syn studiuje w [...] i za miejsce w akademiku płaci 330 zł.
Oświadczył, że otrzymuje pomoc od swojej mamy (ze świadczenia emerytalnego), a rodzina nie korzysta ze świadczeń z zakresu pomocy społecznej.
Ponadto wyjaśnił, że nie ma wraz z żoną żadnego majątku, w tym oszczędności.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czy radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, którą zawiesił w 2011 r., a utrzymuje się wraz z rodziną z prac dorywczych (żona jest osobą bezrobotną). Z uwagi na trudną sytuację finansową otrzymuje pomoc finansową od swojej matki. Łączny dochód rodziny wynosi ponad 2.000 zł, z czego koszty utrzymania mieszkania wynoszą około 1.500 zł.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację finansową strony, wysokość kosztów utrzymania oraz fakt, że w sprawie niniejszej skarżący obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych, a przy wniesieniu skargi kasacyjnej od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski, stwierdzić należy, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.