Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 marca 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił skarżącej adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła adwokata G. P. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] lok. [...] w W..
W dniu 11 kwietnia 2008 r. pełnomocnik skarżącej, informując Sąd o sporządzeniu i doręczeniu skarżącej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu powiększonej o opłatę skarbową od pełnomocnictwa. Oświadczył, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Jednocześnie, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % wspomnianej wyżej kwoty, a jeżeli a nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się adwokat, sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 2045/07. W związku z tym, że wyznaczony adwokat nie prowadził sprawy przed wydaniem orzeczenia przez sąd I instancji, powinien otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 b) wskazanego rozporządzenia, tj. 75% stawki minimalnej określonej w § 18 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Przyznając koszty nieopłaconej pomocy prawnej uwzględniono wydatek w postaci uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w postanowieniu.