Uzasadnienie
J. S. wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Skarżący podał, że sam pozostaje w gospodarstwie domowym, jest inwalidą i utrzymuje się z emerytury w wysokości 851 zł (po potrąceniach komorniczych) oraz zasiłku pielęgnacyjnego, w wysokości 153 zł. Do stałych kosztów utrzymania skarżący zaliczył opłaty za: czynsz - 165 zł, energię elektryczną - 57 zł, telefon komórkowy - 30 zł, raty z tytułu pożyczki bankowej - 420 zł. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności i przedmiotów wartościowych, dom po rodzicach podlega licytacji, a po eksmisji z mieszkania otrzymał lokal socjalny o powierzchni 13 m2.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na wstępie należy stwierdzić, że - w niniejszym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie - na skarżącym nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych. Stosownie bowiem do art. 239 § 1 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących dodatków mieszkaniowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Przedmiotem skargi J. S. jest odmowa przyznania dodatku mieszkaniowego.
Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć.
Natomiast zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Dlatego - stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna i życiowa skarżącego jest bardzo trudna i nie pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Miesięczny dochód skarżącego stanowi jedynie emerytura, która podlega zajęciu komorniczemu i wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym wynosi do wypłaty 1.004 zł. Natomiast stałe koszty utrzymania to kwota 672 zł. W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu, gdyż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.