Uzasadnienie
Starosta [...] decyzją z dnia [...] września 2007 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 53 ust. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), orzekł o utracie przez E. M. prawa do stypendium od dnia [...] czerwca 2007 r. z uwagi na utratę z tym dniem statusu osoby bezrobotnej z powodu podjęcia innej pracy zarobkowej (umowa zlecenie).
Po rozpatrzeniu odwołania od wskazanej wyżej decyzji, w którym E. M. odniosła się wyłącznie do okoliczności dotyczących utraty statusu osoby bezrobotnej, Wojewoda Mazowiecki decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., działając na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 6 i ust. 4 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu stwierdził, że E. M. z dniem [...] czerwca 2007 r. została zatrudniona na podstawie umowy zlecenia, wobec czego przestała spełniać warunki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 cyt. wyżej ustawy.
W związku z tym, że stypendium przysługuje osobie bezrobotnej w okresie odbywania stażu (art. 53 ust. 6 ww. ustawy), a zainteresowana z dniem [...] czerwca 2007 r. utraciła status osoby bezrobotnej z powodu podjęcia zatrudnienia, orzeczenie o utracie prawa do stypendium z dniem wskazanym wyżej jest zasadne.
W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E. M. wniosła o uchylenie, względnie stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, wstrzymanie jej wykonania oraz zasądzenie od organu kosztów zastępstwa procesowego w kwocie [...] zł oraz zwrotu kosztów opłaty za pełnomocnictwo procesowe w kwocie [...] zł.
W uzasadnieniu wskazała na nieuwzględnienie przez organ przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. h ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, określającego pozytywne przesłanki, które mają zastosowanie do skarżącej.
Podniosła przy tym, że przebywając na tzw. stażu absolwenckim w kasynie wojskowym w M., zawarła z kierownikiem kasyna umowę zlecenie i z tego tytułu uzyskiwała przychód w wysokości nieprzekraczającej połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę. Zatem nie naruszyła normy przewidzianej w ww. przepisie. Zdaniem skarżącej ustawodawca dopuszcza możliwość "dorobienia" bezrobotnemu, który jest w podobnej jak ona sytuacji pod warunkiem nieprzekroczenia wysokości uzyskiwanych kwot w ramach przychodu miesięcznego.
Podniosła również trudną sytuację materialną, a nadto zwróciła uwagę na skutki zaskarżonej decyzji, w tym konieczność uzyskania pożyczki bankowej na zwrot należności pobranych z tytułu stypendium.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w szczególności przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga oceniana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 53 ust. 6 zd. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji (19 września 2007 r.), bezrobotnemu w okresie odbywania stażu lub przygotowania zawodowego w miejscu pracy do wykonywania zawodu przysługuje stypendium w wysokości zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1, wypłacane przez starostę; przepisy art. 41 ust. 6 oraz art. 80 stosuje się odpowiednio.
A contrario, stypendium takie nie przysługuje osobie nieposiadającej statusu osoby bezrobotnej z mocy prawa.
Organem właściwym do orzekania w przedmiocie utraty prawa do stypendium jest w myśl art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b powołanej ustawy, starosta jako organ wykonawczy samorządu powiatu.
W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, iż E. M. utraciła status osoby bezrobotnej z dniem [...] czerwca 2007 r. w wyniku wydania przez Wojewodę Mazowieckiego ostatecznej decyzji w tym przedmiocie z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2007 r. nr [...].
Zasadne było zatem wydanie zaskarżonej decyzji Wojewody Mazowieckiego orzekającej o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2007 r., nr [...], w przedmiocie utraty przez E. M. prawa do stypendium od dnia [...] czerwca 2007 r. Należy zauważyć, że podniesione przez skarżącą w skardze zarzuty dotyczą w istocie kwestii utraty statusu osoby bezrobotnej, nie zaś utraty prawa do stypendium i jako takie nie mogą być przez Sąd oceniane w niniejszym postępowaniu.
Dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji nie mają żadnego znaczenia wskazywane okoliczności odnoszące się do jej ewentualnych skutków prawnych dla skarżącej.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.