Uzasadnienie
A. C. (dalej jako: "skarżący" lub "strona skarżąca") pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] (dalej również jako "organ" lub "CKLW") z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] wskazując, że zaskarża ww. orzeczenie w części dotyczącej niezaliczenia go do żadnej grupy inwalidztwa w związku ze służbą wojskową, powstałego wskutek wypadku/chorób, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze.
W odpowiedzi na skargę Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] wniosła o odrzucenie skargi w części dotyczącej ustalenia związku ustalonych schorzeń ze służbą wojskową oraz w zakresie ustalenia grupy inwalidztwa i o oddalenie skargi w pozostałym zakresie.
W piśmie procesowym z dnia [...] października 2019 r. strona skarżąca wskazała, że nie kwestionuje rozpoznania w grupie schorzeń powodujących niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej ani jej związku ze służbą wojskową. Skarżący oświadczył, że "skarga dotyczy odmowy ustalenia grupy inwalidztwa i tym samym prawa do odszkodowania w związku z rozpoznanym schorzeniem".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Należy zauważyć, że w świetle obowiązujących przepisów Sąd ma obowiązek zbadać, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna, albowiem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Przechodząc do oceny niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że z poglądów ugruntowanych w dotychczasowej judykaturze wynika, że orzeczenia wojskowych komisji lekarskich dzielą się na dwie grupy.
Pierwsza, obejmuje orzeczenia, w ramach których komisje lekarskie podejmują rozstrzygnięcia w przedmiocie zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do tej służby. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla innych organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub zwolnieniu z tej służby. Ta grupa orzeczeń podlega kognicji sądów administracyjnych.
Drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia, w ramach których komisje ustalają schorzenia danej osoby i ich związek ze szczególnymi właściwościami lub warunkami czynnej służby wojskowej dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego, przysługujących na podstawie innych ustaw, niż ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jednolity Dz. U. z 2018r., poz. 1459). Orzeczenia te poddawane są kontroli przez sądy powszechne, w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. III ZP 9/99; podobnie: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r., sygn. akt OPS 8/97; tak również /w:/ postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 667/08, czy tez postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 165/18 i powołane tam liczne orzecznictwo).
W dotychczasowym orzecznictwie wskazuje się ponadto, że orzeczenia z drugiej grupy mają charakter wyłącznie orzeczeń wstępnych, jako jedna z przesłanek niezbędnych do ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu oraz wysokości. W konsekwencji, przyjmuje się, iż nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ sprawy orzekania o inwalidztwie i związku chorób ze służbą wojskową nie należą do właściwości sądu administracyjnego.
Wniesiona przez skarżącego skarga, co wynika z zarówno z jej treści, jak i treści pisma procesowego z dnia [...] października 2019 r., dotyczy ustalenia związku stwierdzonych u skarżącego schorzeń z czynną służbą wojskową oraz ustalenia grupy inwalidztwa. Niemniej jednak, sporne orzeczenie CKLW w zakresie regulującym obie powyższe kwestie nie należy jednak do zakresu właściwości sądów administracyjnych, na co wskazują jednoznacznie powołane wyżej orzeczenia.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.