Uzasadnienie
W. S. wniósł w dniu 3 stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SO/Wa 47/10, wskazując, że do dnia złożenia skargi organ nie wykonał wskazanego postanowienia i nie zwrócił skarżącemu kwoty 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że przedmiotowe orzeczenie zostało wykonane w dniu 25 października 2010 r., co potwierdziło pismo Poczty Polskiej S.A. z dnia 3 stycznia 2011 r., stanowiące odpowiedź na złożone przez organ pismo reklamacyjne na przekaz pocztowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest niewykonanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SO/Wa 47/10 w części dotyczącej zasądzenia na rzecz skarżącego kwoty 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Zgodnie z brzmieniem art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powołanego przepisu wynika, że skargę o wymierzenie organowi grzywny wnieść można w dwóch przypadkach: gdy organ nie wykonuje wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz gdy organ pozostaje bezczynny po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Stąd też skarga na niewykonanie postanowienia Sądu wydanego w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. nie mieści się w powyższym katalogu. Postanowienie to służy bowiem do wyegzekwowania od organu obowiązku przekazania skargi i dopiero w dalszej kolejności rozpoznania sprawy przez Sąd.
Dodatkowo wskazać należy, że cytowany przepis art. 154 § 1 P.p.s.a. nie ma zastosowania do orzeczenia sądu administracyjnego w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych, albowiem nie występuje tu konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej poprzez wszczęcie postępowania, wydanie aktu, czy też dokonanie innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Pomiędzy organem a stroną, na rzecz której zasądzono zwrot kosztów postępowania, powstaje jedynie stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, zaś strona wierzycielem (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 marca 2004 r. sygn. akt SA/Sz 2291/03, ONSAiWSA 2005/6/123).
Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w części dotyczącej kosztów zasądzonych na rzecz strony odbywa się w drodze egzekucji sądowej, na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), po stwierdzeniu prawomocności wyroku sądu administracyjnego. Wyrok taki stanowi wówczas tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. Klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika (art. 781 § 2 k.p.c.), a po jej nadaniu wyrok stanowi tytuł wykonawczy, podlegający - w części odnoszącej się do kosztów postępowania - wykonaniu przez komornika sądowego.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.