Uzasadnienie
W sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2061/07 ze skargi M. N. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2007 r. w przedmiocie odmowy uznania prawa do świadczeń dla bezrobotnych Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokata A. C. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. W dniu 17 marca 2008 r. do Sądu złożono pełnomocnictwo udzielone przez M. N. wyznaczonemu pełnomocnikowi. W dniu 31 marca 2008 r. pełnomocnik wniósł do Sądu opinię o odmowie sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 15 stycznia 2008 r., którym odrzucono skargę.
Jednocześnie zażądał przyznania wynagrodzenia za sporządzenie złożonej opinii i oświadczył, że udzielona z urzędu pomoc prawna nie została opłacona w żadnej części. Jak wynika z informacji zamieszczonej w złożonym piśmie oraz z potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii pocztowego dowodu nadania, opinia została przedstawiona do wiadomości skarżącej.
W dniu 21 kwietnia 2008 r. (data stempla pocztowego) adwokat A. C. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 8 kwietnia 2008 r., którym odmówiono przyznania żądanego wynagrodzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 259 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od postanowień referendarza sądowego w zakresie, między innymi, przyznania wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Zgodnie zaś z art. 260 tej samej ustawy w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do treści art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego wynosi 240 zł. W drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % wskazanej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej kwoty (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia).
Pomoc prawna udzielona w przedmiotowej sprawie przez adwokata A. C. polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2008 r. W związku z tym otrzymuje on wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powoływanego rozporządzenia. Stosownie do treści § 2 ust. 3 tego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 oraz art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.