Uzasadnienie
S. S. wnioskiem z dnia 1 stycznia 2011 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Z treści wniosku uzupełnionego dokumentami źródłowymi wynika, że wnioskodawca gospodarstwo domowe prowadzi wraz córką i osiąga w nim dochód miesięczny w wysokości 1.200, 31 zł brutto (715,20 netto). Źródłem zaś tego dochodu jest przyznane mu świadczenie rentowego (zaświadczenie z dnia 2 lutego 2011 r. – w aktach).
Nadto skarżący wyjaśnił, że nie posiada żadnych rachunków ani lokat bankowych oraz korzysta z pomocy finansowej córki (córka opłaca za skarżącego energię elektryczną, gaz i Internet – kopie przelewów w aktach) oraz przebywającej za granicą żony – łącznie pomoc ta w miesiącu styczniu br. wyniosła 775 zł.
Skarżący oświadczył też, że czynsz za zajmowany lokal mieszkalny opłaca z opóźnieniem miesięcznym. Jednocześnie skarżący złożył kopie dwóch pokwitowań wpłat z tego tytułu (725 zł w miesiącu styczniu br. i 400 zł w miesiącu lutym br.).
W myśl art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że z uwagi na osiągana kwotę dochodu i wysokość miesięcznych kwot wydatkowanych na podstawowe utrzymanie, nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy przy tym zauważyć, że już tylko wpis od wniesionej w niniejszej sprawie skargi wynosi 200 zł (§ 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), co stanowi aż 1/6 część dochodu brutto skarżącego.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.