Uzasadnienie
W dniu 21 stycznia 2014 r. W. L. sformułował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...].
Skarżący wskazał, że powyższe pismo Dyrektora Departamentu jest postanowieniem, które utrzymuje w mocy postanowienie Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyjęcie do Studium Oficerskiego.
W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej odrzucenie, uznając, że pismo Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], jak i pismo Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] nie są aktami ani czynnościami podlegającymi kontroli sądu administracyjnego, mają bowiem wyłącznie charakter informacyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy).
W. L. wskazał, że przedmiotem jego skargi jest "postanowienie o odmowie przywrócenia terminu" Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...].
Należy wyjaśnić, że szkolenie wojskowe kandydatów na oficerów (tzw. studium oficerskie) stanowi formę pełnienia czynnej służby wojskowej w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego (służby kandydackiej). Zgodnie z art. 127 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j.: Dz. U. z 2010 r., nr 90, poz. 593 z późn. zm.), kandydatów na żołnierzy zawodowych kształcą na potrzeby korpusu oficerów zawodowych m.in. uczelnie wojskowe.
Minister Obrony Narodowej, działając na podstawie § 1 pkt 9 lit. "a" i § 2 pkt 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 lipca 1996 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Obrony Narodowej (Dz. U. Nr 94, poz. 426), wydał decyzję z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w sprawie naboru na szkolenie wojskowe kandydatów na oficerów w 2014 r. organizowane w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Lądowych w [...] oraz w Wyższej Szkole Oficerskiej Sił Powietrznych w [...].
Ponadto, zgodnie z art. 124 ust. 2a, ust. 2b i ust. 2c powołanej wojskowej ustawy pragmatycznej, osoba ubiegająca się o powołanie do służby kandydackiej składa wniosek o powołanie do służby kandydackiej zawierający kwestionariusz osobowy oraz poddawana jest postępowaniu rekrutacyjnemu. Postępowanie rekrutacyjne obejmuje egzamin wstępny, rozmowę kwalifikacyjną oraz analizę ocen uzyskanych przez osobę ubiegającą się o powołanie do służby kandydackiej na świadectwie ukończenia szkoły. Powołanie do służby kandydackiej następuje w zależności od wyników uzyskanych w postępowaniu rekrutacyjnym.
Szkolenie w ramach tzw. studium oficerskiego nie stanowi studiów wyższych w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (t. j.: Dz. U. z 2012 r., Nr 572 z późn. zm.), a słuchacze takich studiów nie są studentami czego konsekwencją jest wyłączenie określonego w art. 169 tej ustawy trybu przyjęcia na studia wyższe. W przypadku szkolenia w ramach tzw. studium oficerskiego nie ma obowiązku zakończenia postępowania rekrutacyjnego decyzją administracyjną w sprawie przyjęcia na szkolenie (tzw. studium oficerskie).
Zatem skutkiem złożenia wniosku o powołanie do służby kandydackiej w ramach tzw. studium oficerskiego jest wyłącznie dopuszczenie osoby zainteresowanej pełnieniem służby kandydackiej do udziału w postępowaniu rekrutacyjnym. Postępowanie to nie jest postępowaniem administracyjnym, zatem nie jest wydawana decyzja administracyjna ani w przedmiocie przyjęcia na szkolenie, ani też w sprawie dopuszczenia do postępowania rekrutacyjnego.
Natomiast w przypadku negatywnego wyniku postępowania rekrutacyjnego na tzw. studium oficerskie, wnioskodawca traci możliwość ubiegania się o powołanie do służby kandydackiej w ramach konkretnego naboru, przy czym zachowuje prawo do ponownego wystąpienia z wnioskiem o powołanie do służby kandydackiej w razie ogłoszenia następnego naboru. Nie ma więc podstaw do rozstrzygania w kwestii przywrócenia terminu.
Zatem upatrywanie w wymienionych pismach postanowień dotyczących odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyjęcie na szkolenie wojskowe dla kandydatów na oficerów jest całkowicie błędne.
Tym samym, zaskarżony dokument jest w istocie informacją przesłaną skarżącemu w odpowiedzi na jego pismo z dnia [...] listopada 2013 r., zatytułowane "zażalenie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu".
Zaskarżone pismo organu nie jest postanowieniem w przedmiocie przywrócenia terminu, gdyż zawarte w nim wyjaśnienia mają jedynie walor informacyjny. Postanowienie wydane w takim przedmiocie podejmowane jest w ściśle określonym trybie i każdorazowo zmierza do zastosowania normy prawa materialnego, kreując w ten sposób określony stosunek administracyjnoprawny. Tymczasem zaskarżone pismo niczego nie urzeczywistnia w sferze praw i obowiązków zainteresowanego.
Sąd administracyjny nie rozpoznaje skarg na pisma informacyjne organu, co oznacza, że w takim przypadku skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.