Uzasadnienie
U Z AS D N I E N I E
Orzeczeniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] Rejonowa Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w [...] rozpoznała u A. M. [...] oraz orzekła, że schorzenie to nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby (pkt 13). W pkt 12 tego orzeczenia "Kategoria zdolności do służby lub do pracy" wskazano natomiast "nie dotyczy". W orzeczeniu wskazano również, że Komisja przeprowadziła badanie A. M. celem ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu, doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby.
Ponadto w orzeczeniu tym podano, że jest ono wydawane na podstawie ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą (Dz. U. poz. 616 ze zm.), ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. poz. 1822) oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie ustalania uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu (Dz. U. poz. 866). Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy orzeczeniem Centralnej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia [...] października 2015 r. nr [...].
A. M. wniósł na powyższe orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia [...] października 2015 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że orzeczenia komisji lekarskich MSW można podzielić na dwie odrębne grupy. Pierwsza z nich jest związana z ustalaniem przez komisję zdolności do służby. Oceniany jest stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby w celu przyjęcia do niej, dalszego jej pełnienia czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia w tych sprawach są wiążące dla organu w sprawie powołania danej osoby do służby, przeniesienia funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe, czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia te stanowią zatem podstawę do wydania przez właściwe organy decyzji administracyjnej, na mocy której osoba jest przyjmowana do służby, przeniesiona na inne stanowisko służbowe, czy też z niej zwalniana. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że komisje lekarskie, działające w sprawach funkcjonariuszy, czy też kandydatów do służb mundurowych, są organami administracji publicznej i swe rozstrzygnięcia podejmują w formie decyzji administracyjnych, nazwanych orzeczeniami. Orzeczenia te podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Drugą natomiast grupę orzeczeń wydawanych przez omawiane komisje stanowią orzeczenia, które ustalają schorzenia funkcjonariusza oraz ich związek ze służbą do celów m.in. odszkodowawczych lub rentowych, albo zaopatrzenia emerytalnego, przysługujących na podstawie innych ustaw, niż ustawa o Policji. Orzeczenia z tej grupy zasadniczo poddawane są kontroli sądów powszechnych w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach rentowych, emerytalnych, czy odszkodowawczych. Orzeczenia te mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości.
W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 2488/15, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych należy do drugiej z wymienionych wyżej kategorii. W orzeczeniu organu I instancji, utrzymanym w mocy w oparciu o zaskarżone orzeczenie, nie rozstrzygano kwestii zdolności skarżącego do służby.
W pkt 12 tego orzeczenia "Kategoria zdolności do służby lub do pracy" wskazano "nie dotyczy". Orzeczenie to wyłącznie ustalało, że stwierdzone u skarżącego schorzenie nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Ponadto w orzeczeniu tym podano, że Rejonowa Komisja Lekarska Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w [...] przeprowadziła badanie skarżącego celem ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu, doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby.
W konsekwencji należało więc stwierdzić, że przedmiot skargi nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, co czyni skargę niedopuszczalną. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zawarte w zaskarżonym orzeczeniu pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest błędne.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.