Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 powołanego artykułu).
Jednocześnie art. 3 § 1 i 2 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności publicznej, która to obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygających sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt. 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4.
W rozpoznawanej sprawie skarżący K. G. przedmiotem skargi uczynił pismo Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia, Organizacji i Audytu Wewnętrznego z dnia [...] września 2006 r. informujące skarżącego o rozwiązaniu z nim stosunku służbowego. Oceniając charakter prawny przedmiotowego pisma podkreślić należy, iż nie jest ono decyzją w rozumieniu art. 107 § 1 kpa. W orzecznictwie ukształtował się co prawda pogląd, iż istnieje możliwość zakwalifikowania określonych aktów jako decyzji, mimo iż nie posiadają one w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, nie mniej jednak musza one zawierać minimum elementów niezbędnych do przyjęcia, iż są decyzjami. Do takich elementów należy zaliczyć oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygniecie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 1981 r., sygn. akt SA 1163/81, OSPiKA 1982, Nr 9-10, poz. 169).
Pismo z dnia [...] września 2006 r. nie jest decyzją, gdyż zostało podpisane przez osobę działającą bez upoważnienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do wydawania i podpisywania w jego imieniu decyzji administracyjnych. Przedmiotowe pismo nie jest też innym aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych przyczyn stwierdzić należy, iż skarga K. G. na pismo Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia, Organizacji i Audytu Wewnętrznego z dnia [...] września 2006 r. jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.