Uzasadnienie
A. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie czasowego przeniesienia do służby w [...] w Urzędzie Celnym [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
W piśmie z dnia 4 grudnia 2013 r. (karta -11) ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę w niniejszej sprawie i wnosi o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 tej ustawy).
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, zauważyć należy, że ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 4 grudnia 2013 r. oświadczył, że cofa skargę w niniejszej sprawie.
Wskazane cofnięcie skargi jest, w ocenie Sądu, dopuszczalne, nie zmierza bowiem do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oświadczenie nie budzi przy tym wątpliwości Sądu co do swej treści. Z tego względu, mając na uwadze obowiązującą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasadę dyspozycyjności, cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.