Uzasadnienie
W. D. pismem z dnia 12 sierpnia 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej.
Przedmiotem ww. pisma była również skarga na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 września 2019 r. obie skargi zostały rozdzielone. Sprawa ze skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] zarejestrowana została w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą II SA/WA 2085/19.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zgodnie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi skarżący uczynił decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...], a zatem decyzję organu pierwszej instancji. Od decyzji tej skarżącemu służyło prawo wniesienia odwołania do Wojewody [...]. Skarga na decyzję organu pierwszej instancji, od której służy prawo do wniesienia odwołania, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tego względu Sąd nie rozpoznawał odrębnie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.