Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 5 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 2089/16

Uzasadnienie

K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2016 r., znak: [...], wystosowane do niego w trybie przepisów działu VIII k.p.a., które uznał za decyzję administracyjną organu drugiej instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna.

Sądowa kontrola działalności administracji publicznej pod kątem przestrzegania prawa ma charakter ograniczony, a jej zakres przedmiotowy wyznaczają postanowienia art. 3 - 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 –dalej jako P.p.s.a).

W szczególności stosownie do art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz.
5. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) 1 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Do sądów administracyjnych należy w myśl art. 4 P.p.s.a. rozstrzyganie sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz sporów kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Zgodnie z treścią art. 3 § 3 P.p.s.a., orzekają one też w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, stosując środki przewidziane w tych przepisach.

Jeżeli skarga dotyczy sprawy nie należącej do właściwości sądu administracyjnego, podlega ona odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Analiza przedstawionych akt sprawy pozwala ustalić, że organ administracji publicznej Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji – pismem z dnia [...] października 2016 r. załatwił wniosek K. J. z dnia 22 września 2016 r. w trybie przepisów Działu VIII k.p.a., regulującego postępowanie w przedmiocie skarg i wniosków. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, ponieważ działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w zakresie skarg i wniosków, normowanym przepisami Działu VIII k.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 24 lipca 2013r., sygn. akt I OSK 960/13, Lex Omega nr 1432371; z dnia 12 marca 2013r., sygn. akt I OSK 318/13, Lex Omega nr 1305299; z dnia 19 stycznia 2012r., sygn. akt II OSK 2692/11, Lex Omega nr 1110181 oraz z dnia 4 listopada 2011r., sygn. akt I OZ 821/11, Lex Omega nr 1069737). Skarga na załatwienie sprawy w trybie skarg i wniosków nie należy zatem do właściwości sądów administracyjnych, wobec czego podlegała odrzuceniu.

Nie można – wbrew temu, jak chciałby skarżący – uznać pisma Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2016 r. za decyzję administracyjną. Stosownie do art. 107 § 1 k.p.a. decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. W orzecznictwie sądowym stwierdza się, że to treść, a nie forma, przesądza o tym, czy dany akt jest decyzją administracyjną. Jeżeli więc określona sprawa podlega załatwieniu w drodze decyzji, to za decyzję należy uznać pismo organu rozstrzygającego tę sprawę (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 417/15, Lex Omega nr 1947129).

Należy podzielić stanowisko, zgodnie z którym wykładnia dokumentów urzędowych, w tym aktów administracyjnych, nie powinna wychodzić poza językowe znaczenie wyrażonej w dokumencie przez organ treści. Przyjmowanie domniemania działania organu w formie procesowej (decyzji/postanowienia) zwiększa sferę przyznawanej stronie ochrony, niemniej nie może to stać w sprzeczności z ujawnioną wolą organu i jednoznaczną treścią podjętej czynności urzędowej. Jeżeli pismo organu sprowadza się do przekazania określonej osobie pewnych faktów, ponieważ organ zdaje sobie sprawę z tego, że nie zachodzi podstawa do jego działania w formie procesowej i o tym tę osobę informuje, to nawet zastosowanie zasady, iż postać (oznaczenie) pisma nie ma decydującego znaczenia, nie może prowadzić do wniosku, że zawarta w piśmie informacja stanowi rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 107 § 1 k.p.a. tylko dlatego, że adresat pisma z powyższą informacją się nie zgadza (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 lipca 2016 r., sygn. akt II OSK 2762/14, Lex Omega nr 2102235).

Organ wyjaśnił skarżącemu, że udzielona przez Komendanta Głównego Policji pismem z dnia 19 maja 2016 r. odpowiedź nie jest decyzją administracyjną lecz stanowi zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, od którego nie przysługuje odwołanie. Poinformował skarżącego, że postępowanie skargowe jest jednoinstancyjnym uproszczonym postępowaniem, które nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej lecz zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi, od którego nie przysługuje odwołanie.

Skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona zatem na pismo, wydane po rozpatrzeniu sprawy w trybie skargowym, nie zaś na decyzję administracyjną, wobec czego podlegała odrzuceniu jako nie należąca do właściwości sądów administracyjnych.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.