Uzasadnienie
Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 oraz art. 126 k.p.a. stwierdził nieważność własnego postanowienia nr [...] z dnia [...] września 2014 r.
W uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia [...] października 2014 r. M. M. wniósł o stwierdzenie nieważności postanowienia nr [...] z dnia [...] września 2014 r., wydanego przez Komendanta Głównego Policji, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wnioskodawca zarzucił, że zostało ono wydane z rażącym naruszeniem prawa i bez podstawy prawnej.
Organ stwierdzając nieważność wymienionego postanowienia podał, że M. M. - emeryt policyjny, pismem z dnia [...] listopada 2013 r. złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie zaniechania czynności egzekucyjnych świadczeń finansowych równoważnika za remont lokalu mieszkalnego.
[...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. oddalił skargę. Komendant Główny Policji w postępowaniu odwoławczym postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia oraz w pkt 2 - wezwał zainteresowanego do sprecyzowania żądania w postępowaniu przed organem I instancji pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Punkt 2 wskazanego postanowienia w/wymieniony zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2014 r. Komendant Główny Policji uchylił postanowienie nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji oraz w punkcie 2 wezwał M. M. do sprecyzowania żądania w postępowaniu przed organem I instancji pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Podstawę tego rozstrzygnięcia stanowił art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Organ wskazał, że warunkiem skorzystania z trybu autokontroli przewidzianego w art. 54 § 3 P.p.s.a., jest uwzględnienie przez organ administracji publicznej skargi w całości, a więc uznanie za zasadne zarówno zawartych w niej zarzutów, podstawy prawnej jak i wniosków, co oznacza, że organ może skorygować zaskarżone działanie wyłącznie w kierunku pożądanym przez skarżącego. Przez uwzględnienie skargi w całości należy zatem rozumieć doprowadzenie do stanu, w którym istota sprawy zostaje rozstrzygnięta ostatecznie, zgodnie z oczekiwaniem strony wynikającym z jej skargi skierowanej do sądu. Komendant stwierdził, że poprzez uchylenie w całości postanowienia nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. skarga strony nie została uwzględniona zgodnie z jej żądaniem. Oznacza to, że postanowienie nr [...] z dnia [...] września 2014r. zostało wydane bez podstawy prawnej. Komendant stwierdził, że z uwagi na nieuwzględnienie w całości żądań M. M., należało wyeliminować z obrotu prawnego wskazane postanowienie a rozpatrzenie skargi pozostawić ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W postanowieniu z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] Komendant Główny Policji pouczył, że na postanowienie to nie przysługuje zażalenie, może być ono jednak zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty doręczenia.
M. M. wniósł, zgodnie z pouczeniem, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], wnosząc o jego wyeliminowanie z obiegu prawnego i objęcie kontrolą punktu 2 postanowienia tego organu nr [...]. W uzasadnieniu skargi podniósł, że organ nie dopełnił obowiązku załatwienia sprawy, reaktywując postanowienie numer [...], a eliminując postanowienie numer [...]. W ocenie skarżącego, organ działaniem swoim uniemożliwił faktyczne poddanie kontroli sądowej nie tylko postanowienia numer [...], ale i postanowienia numer [...].
W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie zaś do art. 52 § 2 powołanej ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zaskarżone postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] stwierdzające nieważność postanowienia Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] września 2014 r., wydane zostało na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej jako k.p.a.). Od decyzji tej stronie przysługiwało prawo wniesienia zażalenia do Komendanta Głównego Policji, o czym strona nie została prawidłowo pouczona.
Postępowanie administracyjne jest postępowaniem dwuinstancyjnym (art. 15 k.p.a., art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Ta naczelna zasada postępowania administracyjnego znajduje pełne zastosowanie także w postępowaniach administracyjnych nadzwyczajnych, w tym, w postępowaniu nieważnościowym (art. 156 k.p.a.).
W związku z tym, że w postępowaniu przed organem administracji publicznej strona nie wyczerpała środka zaskarżenia, stwierdzić należało, że skarga na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] jest niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazuje jednocześnie, że w związku z błędnym pouczeniem przez organ o prawie skargi do Sądu, stronie przysługuje prawo wniesienia do Komendanta Głównego Policji – w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia Sądu – wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia wraz z zażaleniem na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...].
Stosownie bowiem do art. 112 k.p.a., błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.