Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 2092/15

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Iwona Dąbrowska przewodniczący, sprawozdawca
Rozpoznanie
w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. Z. na czynność Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie skargi na działanie organu

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

M. Z. pismem z dnia 23 listopada 2015 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. W treści podkreślił, iż dotyczy ona działalności Ministra Skarbu Państwa działającego w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa jako organu uporczywie łamiącego ustawę o dostępie do informacji publicznej i kodeks postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że [...] S.A. w W. i [...] s.z o.o. w W. są jednoosobowymi spółkami Skarbu Państwa nad którymi Minister Skarbu Państwa sprawuje nadzór, jak również udziela absolutorium władzom spółki. Podkreślił, że w związku z tym Minister Skarbu Państwa był i jest organem właściwym do rozpoznania wniosków kierowanych do niego w trybie skargowym oraz ustawy o dostępie do informacji publicznej, związanych z działalnością obu spółek będących w 100% własnością Skarbu Państwa działających na rzecz niezwykle wrażliwym społecznie rynku farmaceutycznym istotnym dla zdrowia i życia wszystkich.

Skarżący zaznaczył, że od wielu miesięcy Minister nie odpowiada na przedmiotowe wnioski, przez co rażąco narusza prawo i wszelkie terminy dla rozpoznania sprawy. M. Z. wyjaśnił, że jego pisma dotyczyły:

  1. - skargi na działalność Dyrektora Departamentu [...] MSP E. O.,
  2. - skargi na brak należytej staranności w działalności w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa z upoważnienia Ministra Skarbu Państwa sekretarza Stanu C. G. przy rozpatrywaniu dokumentów i materiałów dotyczących działalności [...] S.A. w 2014 r.,
  3. - stanowisko Ministra Skarbu Państwa w sprawie łamania art. 233 k.s.h. oraz ustawy prawo upadłościowe w odniesieniu do [...] przez działający w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa zarząd [...] S.A,
  4. - działalności niezgodnej ze statutem organów władz spółek w zakresie reprezentacji [...] S.A. i podejmowania oświadczeń woli mających kardynalne znaczenie formalno – prawne,
  5. - stanowisko Ministra Skarbu Państwa w zakresie likwidacji [...] s.p. jawna w niewypłacalności spółki z o.o. [...],
  6. - stanowiska Ministra Skarbu Państwa w sprawie dopuszczenia do obrotu formalno – prawnego i handlowego [...],
  7. - innych wniosków o mniejszym ciężarze gatunkowym i znaczeniu społecznym.

W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej odrzucenie. Organ wyjaśnił, że skarga M. Z. z dnia 23 listopada 2015 r., nie dotyczy sprawy sądowowadministracyjnej w rozumieniu art. 1 p.p.s.a w której na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. właściwy byłby sąd administracyjny. Organ zaznaczył, że w sprawie będącej przedmiotem skargi nie było prowadzone postępowania administracyjne. Minister Skarbu Państwa dodał, że pismo skarżącego z dnia 23 listopada 2015 r. powinno zostać zakwalifikowane jako skarga w rozumieniu art. 227 k.p.a. wówczas zgodnie z art. 229 pkt 8 k.p.a. organem właściwym do rozpatrzenia skargi na działalność Ministra Skarbu Państwa jest Prezes Rady Ministrów.

Organ podkreślił również, że w 2015 r., do Ministerstwa Skarbu Państwa wpłynęło 26 pism skarżącego dotyczących działalności organów spółki [...] S.A. w W. Skarżący każdorazowo otrzymywał odpowiedź na wnoszone pisma po ich przeanalizowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy jest ona dopuszczalna.

W myśl art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwaną dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

  1. 1) decyzje administracyjne;
  2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

  1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Skargę M. Z. należało odrzucić, bowiem wykracza ona poza zakres przedmiotowy objęty kontrolą sądów administracyjnych, przez co jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Analizując treść skargi należy zauważyć, że zarzuty skarżącego dotyczą w istocie działalności Ministra Skarbu Państwa jako organu nadzorczego na spółkami publicznymi Skarbu Państwa, będącymi (jak to podkreślił sam skarżący) w 100% własnością Skarbu Państwa. Skarżący przyznaje, iż kierował do Ministra wnioski w trybie skargowym oraz w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej o odpowiedzi związane z działalnością [...] S.A. i [...] S.A. Skarżący opisał kierowane wnioski. Wynika z nich, iż dotyczą one działalności wspomnianych spółek i czynności podejmowanych przez Ministra Skarbu Państwa jako organ nadzoru nad ww. spółkami, jak również skarg na działalność pracowników Ministerstwa Skarbu Państwa.

Wskazać również należy, że organ w odpowiedzi na skargę potwierdził, iż w sprawie nie było prowadzone jakiekolwiek postępowanie administracyjne.

Przyznać więc należy rację organowi, że skarga M. Z. nie dotyczy sprawy sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 p.p.s.a. Charakter zarzutów wskazuje, że pismo skażącego z dnia 23 listopada 2015 r., należy zakwalifikować jako skargę w trybie działu VIII, rozdziału 2 kodeksu postępowania administracyjnego.

Mając zatem na uwadze całokształt okoliczności w sprawie, jak również uwzględniając to co skarżący w skardze wyraźnie wskazał Sąd przyjął, iż skarga, nie mieści się w żadnej z wymienionych w przepisie art. 3 § 2 pkt 1-8, art. 3 § 3 i art. 4 P.p.s.a. kategorii aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a tym samym podlega odrzuceniu.

Ten pogląd Sądu jest zbieżny z aktualnym orzecznictwem, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 395/06, dostępne System Informacji Prawnej LEX nr 362475; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Lu 586/07, dostępne Wspólnota 2008/3/47; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 948/06, dostępne System Informacji Prawnej LEX nr 295005).

Na marginesie wskazać należy, że zarządzeniem z dnia 26 lutego 2016 r., Sąd zwrócił się skarżącego o sprecyzowanie w terminie 7 dni od doręczenia wezwania czy przedmiotem jego skargi są działania Ministra Skarbu Państwa, czy jest to skarga na nierozpoznania przez Ministra Skarbu Państwa wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej (k-52).W wyznaczonym terminie skarżący nie udzielił odpowiedzi w zarządzenie.

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.