Uzasadnienie
Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z [...] sierpnia 2015 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej im. [...] w C. z [...] lipca 2015 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 46 ust. 4 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1402 z późn. zm.), którą odmówiono L.K. wypłaty świadczenia pieniężnego z tytułu przywrócenia do służby za okres pozostawania poza służbą.
Organ wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 11 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 901/14 uchylił decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia L.K. ze służby w Straży Granicznej. Uchylona przez Sąd decyzja z [...] marca 2014 r. ustalała nową datę zwolnienia funkcjonariusza ze służby na [...] kwietnia 2014 r., a w pozostałym zakresie utrzymywała decyzję o zwolnieniu go ze służby. Zdaniem organu, skoro w obrocie prawnym nadal pozostaje rozkaz personalny Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z [...] grudnia 2013 r. nr [...] o zwolnieniu funkcjonariusza ze służby to postępowanie w przedmiocie zwolnienia ze służby jest w toku.
W konsekwencji organ uznał, że nie nastąpiło przywrócenie funkcjonariusza do służby na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej. Decyzja organu pierwszej instancji o zwolnieniu ze służby nie została bowiem uchylona ani przez organ drugiej instancji, ani przez Sąd wyrokiem z 11 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 901/14. Przepis art. 46 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej stanowi zaś, że uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby z powodu jej niezgodności z prawem stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne.
Na powyższą decyzję L.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia i zarzucając naruszenie art. 46 ust. 1 w zw. z art. 46 ust. 4 ustawy o Straży Granicznej oraz art. 7, art. 77 i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Skarżący wskazał, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 901/14 przywrócono go do służby z mocy prawa. Podkreślił, że wyrok ten uprawomocnił się 18 kwietnia 2015 r. i po tej dacie organ przyznał skarżącemu nagrodę roczną za służbę pełnioną w 2015 r. za okres od [...] kwietnia 2015 r. do [...] lipca 2015 r. W konkluzji skarżący stwierdził, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lutego 2015 r. stanowił podstawę przywrócenia go do służby i organy bezprawnie pozbawiły go świadczenia z art. 46 ust. 4 ustawy o Straży Granicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że wyrok Sądu z dnia 11 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 901/14 spowodował konieczność kontynuowania sprawy w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby. Podkreślił, że nadal nie zostało rozpoznane odwołanie od rozkazu Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby. Skoro wyrok ten nie uchylił rozkazu personalnego organu pierwszej instancji o zwolnieniu ze służby to nie nastąpiło przywrócenie do służby, a w konsekwencji nie było podstaw do zastosowania art. 46 ust. 4 ustawy o Straży Granicznej i wypłacenie wnioskowanego świadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę L.K. wyrokiem z 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1847/15 wskazał, że uchylenie wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 901/14 decyzji organu drugiej instancji w przedmiocie zwolnienia skutkowało tym, że sprawa zwolnienia skarżącego ze służby pozostawała dalej w toku. Jednak wobec niejednoznaczności brzmienia art. 46 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej przyjął, że 18 kwietnia 2015 r., tj. z dniem uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 901/14, doszło do "uchylenia decyzji o zwolnieniu" skarżącego ze służby, o którym mowa w art. 46 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej. Uchylenie decyzji (choć drugiej instancji) zgodnie z art. 46 ust. 1 stanowiło podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne.
Jednak w przedmiotowej sprawie skarżący uchybił zawitemu terminowi, o którym mowa w art. 46 ust. 2, bowiem akces podjęcia służby zgłosił dopiero [...] maja 2015 r. Termin 7-dniowy upływał [...] kwietnia 2015 r. (7 dni od [...] kwietnia 2015 r., tj. od daty prawomocności wyroku). Skutki uchybienia terminu określa przepis art. 46 ust. 2 ustawy i jest nim rozwiązanie stosunku służbowego.
Sąd przyjął, że skoro stosunek służbowy został rozwiązany ze skarżącym [...] kwietnia 2015 r. (bowiem w tej dacie upłynął 7-dniowy termin, o którym mowa w art. 46 ust. 2), brak było podstaw do uznania, że po tej dacie został przywrócony do służby i przysługują mu świadczenia pieniężne, o których mowa w art. 46 ust. 4 ustawy o Straży Granicznej.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 5 października 2018 r., sygn. akt I OSK 2611/16, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej L.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wa 1847/15, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie nie było podstaw do przyjęcia, że na podstawie art. 46 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej stosunek służbowy ze skarżącym został rozwiązany [...] kwietnia 2015 r. z uwagi na niezgłoszenie pisemnej gotowości niezwłocznego jej podjęcia.
Sąd pierwszej instancji nie dokonał oceny czy w ogóle miało miejsce przywrócenie skarżącego do służby, a jeżeli tak to w jakiej dacie nastąpiło, a ponadto nie rozważył znaczenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 901/14 uchylającego wyłącznie decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z [...] marca 2014 r. nr [...]. Sprawa zwolnienia ze służby powróciła do ponownego rozpoznania przez Komendanta Głównego Straży Granicznej, który decyzją z [...] czerwca 2015 r. nr [...] zwolnił skarżącego ze służby [...] lipca 2015 r. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego kwestia ta miała istotne znaczenie dla oceny żądania skarżącego opartego na przepisie art. 46 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga oceniana pod tym względem nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 46 ust. 4 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1402, z późn. zm.), funkcjonariuszowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc. Świadczenie to ma charakter rekompensacyjny, przy czym nie budzi zdaniem Sądu wątpliwości, że warunkiem koniecznym do jego przyznania jest przywrócenie policjanta do służby w rozumieniu art. 46 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej, który stanowi, że uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Straży Granicznej z powodu jej niezgodności z prawem stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne.
Niewątpliwie decyzja Komendanta Głównego Straży Granicznej z [...] marca 2014 r. nr [...] o zwolnieniu skarżącego ze służby [...] kwietnia 2014 r. stanowiła ostateczną decyzję administracyjną, a wyeliminowanie z obrotu prawnego przez Sąd wyrokiem z 11 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 901/14 zniosło jej skutek polegający na rozwiązaniu stosunku służbowego [...] listopada 2014 r. Podkreślić należy, że wyrok z 11 lutego 2015 r. wyeliminował z obrotu prawnego jedynie decyzję organu drugiej instancji. W obrocie prawnym pozostała zaś decyzja organu pierwszej instancji, tj. Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z [...] grudnia 2013 r. nr [...] o zwolnieniu ze służby [...] stycznia 2014 r. oraz wniesione od niej odwołanie w terminie, którego skutkiem było, zgodnie z art. 130 § 2 K.p.a., wstrzymanie (z mocy tego przepisu) wykonania tej decyzji.
W rezultacie rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji uzyskać mogło moc prawną dopiero od dnia wydania decyzji odwoławczej. Komendant Główny Straży Granicznej, po rozpoznaniu odwołania od rozkazu personalnego z [...] grudnia 2013 r. nr [...], decyzją z [...] czerwca 2015 r. nr [...] ponownie uchylił rozkaz personalny organu pierwszej instancji wyznaczając nową datę zwolnienia funkcjonariusza ze służby na [...] lipca 2015 r., a w pozostałym zakresie utrzymał decyzję o zwolnieniu ze służby.
Tak więc w dacie orzekania przez organ w sprawie z wniosku L.K. w przedmiocie wypłaty świadczenia pieniężnego z tytułu przywrócenia do służby za okres pozostawania poza służbą, na podstawie art. 46 ust. 4 ustawy o Straży Graniczne, skarżący był zwolniony ze służby na mocy decyzji ostatecznej z [...] czerwca 2015 r.
Nie ma podstaw do przyjęcia, że wyrok uchylający zaskarżoną decyzję o zwolnieniu ze służby bez wzruszenia decyzji organu pierwszej instancji daje funkcjonariuszowi możliwość skorzystania z instytucji przywrócenia do służby przewidzianej w art. 46 ust. 1 ustawy o Straży Granicznej oraz uzyskania świadczenia, o którym mowa w art. 46 ust. 4 ustawy o Straży Granicznej, gdyż skutki prawne, określone w tych przepisach ustawa nie wiąże z każdym uchyleniem decyzji o zwolnieniu ze służby, lecz jedynie uchyleniem decyzji ostatecznej w sensie materialnym i formalnym.
Wskutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lutego 2015 r. skarżący został przywrócony do służby (z której został zwolniony [...] kwietnia 2014 r.) z dniem uprawomocnienia się tego orzeczenia, tj. 18 kwietnia 2015 r. stosownie do treści art. 152 § 1 P.p.s.a. Skutki czasowe tego wyroku trwały do [...] lipca 2015 r., tj. do dnia zwolnienia ze służby na podstawie ostatecznej decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej z [...] czerwca 2015 r. wydanej w sprawie z odwołania skarżącego od decyzji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z [...] grudnia 2013 r. o zwolnieniu ze służby.
W zaistniałych okolicznościach, nie było podstaw do przyznania skarżącemu świadczenia, o którym mowa w art. 46 ust. 4 ustawy o Straży Granicznej za okres pozostawania poza służbą w okresie od [...] kwietnia 2014 r. do [...] kwietnia 2015 r., ponieważ w tym czasie decyzja Komendanta Głównego Straży Granicznej z [...] marca 2014 r. o zwolnieniu ze służby [...] kwietnia 2014 r. pozostawała w obrocie prawnym, jako ostateczna.
W tym stanie sprawy nie podzielając argumentów zawartych w skardze oraz mając na uwadze wykładnię prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 października 2018 r., sygn. akt I OSK 2611/16, uznając, że organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, jak również dokonał prawidłowej wykładni przepisów ustawy o Straży Granicznej mających zastosowanie wobec ustalonych okoliczności faktycznych sprawy, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz.1302, z późn. zm.).