Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 marca 2006 r. o sygn. akt II SA/Wa 2224/05 oddalił skargę w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w G. nr [...] z dnia [...] marca 1996 r. w sprawie ustalenia wysokości odprawy emerytalnej
W uzasadnieniu wyjaśnił, że zarówno zaskarżona decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji jak i utrzymująca ją w mocy decyzja Komendanta Głównego PSP nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. wydana na podstawie art. 157 § 1 i art. 158 § 1 kpa o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego PSP nr [...] z dnia [...] marca 1996 r. nie narusza prawa w stopniu, który miałby wpływ na wynik rozstrzygnięcia.
W skardze z dnia 8 grudnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, J. R. wniósł o wznowienie postępowania sądowego w powyższej sprawie na podstawie art. 273, art. 275, art. 277 i art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) z uwagi na późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2), tj. decyzji nr [...] Śląskiego Komendanta Wojewódzkiego PSP w K. z dnia [...] października 2007 r. W decyzji tej organ stwierdził, iż decyzja nr [...] Komendanta Rejonowego PSP w G. z dnia [...] października 1993 r. o przeniesieniu na niższe stanowisko służbowe została wydana z naruszeniem prawa jednakże ze względu na to, iż wywołała ona nieodwracalne skutki prawne nie stwierdza się jej nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Skarga analizowana pod tym kątem podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "ppsa", można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Oznacza to, że podstawą wznowienia postępowania mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Środki dowodowe powstałe po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie nie stanowią podstawy wznowienia postępowania (wyrok NSA z dnia 3 września 2004 r., OSK 446/04, ONSA WSA 2005, nr 1 poz.13 – cytat za B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, s. 602).
Dodatkowo wyjaśnić należy, iż samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 270, 273, 275, 277 i 279 ppsa nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi (postanowienie SN z 28 października 1999 r., II UKN 174/99, OSNAP 2001, nr 4, poz. 133 – cytat za T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, s. 678).
Reasumując, wskazana przez skarżącą przesłanka wynikająca z art. 273 § 3 ppsa nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia w związku z tym podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 280 ppsa sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, natomiast w braku jednego z tych wymagań sąd zobowiązany jest skargę odrzucić.
W tym stanie rzeczy na mocy art. 280 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.