Uzasadnienie
Dnia [...] kwietnia 2010 r. I. D. skierowała do firmy [...] Spółki z o.o. we [...] wniosek o usunięcie szczegółowo opisanego profilu, a także o podanie informacji o tym, kto go założył i jakie dodatkowe informacje są na nim zawarte.
Z uwagi na fakt, że adresat pytania nie udzielił na nie odpowiedzi, wnioskodawczyni złożyła skargę do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
Generalny Inspektor Ochrony Danych osobowych decyzją z [...] kwietnia 2013 r. nakazał firmie [...] Spółce z o.o. we [...] udostępnić I. D. dane osobowe w zakresie imienia, nazwiska, miejscowości, adresu poczty elektronicznej e-mail, oraz adresów IP komputera osoby, z którego dokonano w dniu [...] grudnia 2008 r. pierwszego logowania na profil "[...]", znajdujący się na stronie internetowej pod adresem [...].
Rozpoznając sprawę wskutek wniosku o jej ponowne rozpoznanie Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z [...] sierpnia 2013 r. utrzymał w mocy własną, wcześniejszą decyzję. W uzasadnieniu wskazał, iż zakres przedmiotowy sprawy został wyznaczony przez wniosek strony z dnia [...] kwietnia 2010 r. skierowany do administratora danych. Organ rozpoznając sprawę w powyższym zakresie przychylił się do wniosku skarżącej, uznając że strona, będąc w posiadaniu adresu IP komputera oznaczonego w decyzji, będzie mogła zawiadomić organy ścigania o popełnieniu przestępstwa.
Na powyższą decyzję skargę do tutejszego Sądu wywiodła skarżąca, wnosząc o jej uchylenie. Podniosła, że organ nie uwzględnił w całości jej żądania. Nie zobowiązał bowiem Spółki do ujawnienia wszystkich adresów IP, z których były logowania na sporny profil, oraz do ujawnienia korespondencji jaka była prowadzona z tego profilu i adresatów tej korespondencji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w skarżonym rozstrzygnięciu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.
Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa.
Istota sprawy w niniejszym postępowaniu, w świetle zarzutów skargi, sprowadzała się do oceny tego, czy organ orzekł o całości żądania.
Na wstępie uwypuklenia wymaga okoliczność, iż zakres przedmiotowy postępowania administracyjnego wszczynanego na wniosek, zakreśla wnioskodawca. Jest on swoistym gospodarzem postępowania wnioskowego. Od jego woli uzależnione jest bowiem to, czym ma zająć się organ administracji.
Co się tyczy postępowania administracyjnego toczącego się przed Generalnym Inspektorem Ochrony Danych Osobowych, to zawiera ono w sobie pewne różnice w porównaniu ze zwykłym postępowaniem administracyjnym. Jest bowiem poprzedzone (jak w niniejszej sprawie) postępowaniem toczącym się przed administratorem określonych danych osobowych. Tak więc zakres przedmiotowy takiego postępowania zakreśla już żądanie skierowane do administratora danych osobowych, a nie sama skarga do organu. Skarga ta wywodzona jest bowiem dopiero z faktu niezrealizowania przez administratora danych osobowych skierowanego do niego żądania.
Tym samym podkreślić należy, że na etapie skargi kierowanej do organu, nieskutecznym jest modyfikowanie jej zakresu, w porównaniu z pierwotnym żądaniem kierowanym do administratora danych osobowych.
Kolejnym następstwem powyższego związania pierwotnym żądaniem kierowanym do administratora danych osobowych jest to, że organ może prowadzić postępowanie administracyjne jedynie w zakresie, jaki został określony w żądaniu kierowanym do administratora danych osobowych. Zadaniem organu jest ustalenie tego, czy administrator danych osobowych ustosunkował się do całego żądania strony i czy przy tej sposobności nie naruszył przepisów prawa.
Przechodząc do meritum niniejszej sprawy wskazać należy, iż okolicznością niesporną jest to, że we wniosku skierowanym do firmy [...] Spółki z o.o. we [...], strona zawarła żądanie ujawnienia jej informacji na temat tego, kto założył sporny profil, oraz tego jakie są na nim zawarte dodatkowe informacje.
Poza sporem pozostaje też fakt, że Spółka nie ujawniła skarżącej danych oznaczonych w powyższym wniosku.
W świetle przytoczonych okoliczności należało ustalić, czy skarżone rozstrzygnięcie mieściło się w ramach przedmiotu sprawy, oznaczonego wnioskiem skarżącej, skierowanym do Spółki [...]. W ocenie tutejszego Sądu, odpowiedź na powyższe pytanie jest pozytywna. Skoro intencją strony, przedstawioną w pierwotnym wniosku do administratora danych osobowych, było pozyskanie wiedzy na temat tego, kto założył sporny profil, to w sytuacji, gdy skarżona decyzja organu nakazała firmie [...] Spółce z o.o. we [...] udostępnić I. D. dane osobowe w zakresie imienia, nazwiska, miejscowości, adresu poczty elektronicznej e-mail, oraz adresów IP komputera osoby, z którego dokonano w dniu [...] grudnia 2008 r. pierwszego logowania na profil "[...]" znajdujący się na stronie internetowej pod adresem [...], uznać należało, że uczynił zadość żądaniu strony. Zakres przedmiotowy kwestionowanej decyzji pokrywa się bowiem z zakresem pierwotnego żądania strony skierowanego do spółki (administratora danych osobowych).
W świetle powyższego, zarzuty skargi, a w szczególności zarzut nieuwzględnienia żądania podania wszystkich adresów IP, z których były logowania na sporny profil, jak również ujawnienia korespondencji prowadzonej z tym profilem oraz jej adresatów, jawiły się jako nieuzasadnione. Tak szeroki zakres przedmiotowy nie był bowiem zakreślony w pierwotnym żądaniu skierowanym do firmy [...] Spółki z o.o. we [...].
W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze oraz uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, jak również że przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).