Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, R.M. uczynił decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zwolnienia ze służby.
Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r.. poz. 270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z akt sprawy (akta administracyjne przy sprawie II SA/Wa 2095/13) jednoznacznie wynika, że R. M. w zaskarżonej decyzji został prawidłowo pouczony zarówno o sposobie, jak i o trybie wniesienia środka zaskarżenia, tzn. o tym, że od wydanej decyzji służyło mu prawo złożenia do Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji, wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 oraz art. 129 § 1 i 2 k.p.a.).
Pomimo prawidłowo sformułowanego pouczenia skarżący w niniejszej sprawie przedmiotem swojej skargi uczynił właśnie decyzję wydaną przed wyczerpaniem środków zaskarżenia służących przed organem właściwym w sprawie, tzn. decyzję wydaną przed ponownym rozpatrzeniem sprawy.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.