Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.
Natomiast w myśl art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 2, tj. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli została wniesiona w terminie określonym w art. 53 § 1 tej ustawy, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Oznacza to, że jedynie w okresie przejściowym, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. z mocy powołanego przepisu szczególnego ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, termin do wniesienia skargi był zachowany nie tylko w sytuacji jej złożenia w organie, lub nadania jej za pośrednictwem poczty na adres organu, ale także w dniu jej złożenia w wojewódzkich sądach administracyjnych, lub nadania jej w urzędzie pocztowym na adres sądu. W konsekwencji ryzyko związane z przekroczeniem ww. terminu procesowego na skutek wniesienia, po dniu 31 grudnia 2005r., skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz skutki z tym związane (odrzucenie skargi) obciążają stronę postępowania.
W niniejszej sprawie P. M. skargę na powyższe orzeczenie wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 17 stycznia 2014 r. (dowód: datownik urzędu pocztowego na kopercie zawierającej skargę – w aktach sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał skargę do organu w dniu 22 stycznia 2014 r. (k. 8 i 9 akt sprawy) i w świetle powyższych uwag za datę wniesienia skargi należy uznać ten właśnie dzień.
Z kolei z akt sprawy wynika, że zaskarżone orzeczenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 grudnia 2013 r. (dowód – zwrotne potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych). W orzeczeniu pouczono skarżącego o prawie wniesienia odwołania do WSA w Warszawie w terminie 30 dni od dnia otrzymania orzeczenia.
Zestawiając zatem datę doręczenia decyzji z datą wniesienia skargi, stosownie do treści art. 53 § 1 powołanej powyżej ustawy, należało stwierdzić, że skarga została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu (ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął bowiem w dniu 20 stycznia 2014 r., art. 83 § 2 ww. ustawy). Z kolei skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kwestionując prawidłowość pouczenia zamieszczonego w zaskarżonym orzeczeniu.
W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 cytowanej ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.