Uzasadnienie
E. K. wnioskiem z dnia 14 czerwca 2010 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego.
Z treści wniosku oraz zawartych w aktach administracyjnych dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z małoletnią córką, a źródłem dochodu w tym gospodarstwie jest wynagrodzenie skarżącej za pracę w wysokości 1.506,80 zł brutto. Powyższy dochód uzupełnia kwota dodatku mieszkaniowego (165, 21 zł) oraz zasiłek rodzinny (261 zł).
W uzasadnienie wniosku E. K. dokonała zestawienia miesięcznych wydatków w gospodarstwie domowym (koszty utrzymania dziecka - w tym opłaty szkolne - opłaty za mieszkanie, gaz, światło, telefon) na łączną sumę 1060 zł. Zaznaczyła, że pozostałą, po odliczeniu wymienionych wydatków, kwotę dochodu w całości przeznacza na własne potrzeby.
Jednocześnie oświadczyła, że, poza lokalem mieszkalnym o pow. 50m2, ani ona ani jej córka nie posiadają żadnego majątku czy oszczędności.
W myśl art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.
W niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że wysokość osiąganego w gospodarstwie domowym dochodu wystarcza jedynie na pokrycie podstawowych kosztów utrzymania i nie pozwala poczynić wnioskodawczyni niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i małoletniej córki.
W konsekwencji skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w tym wydatków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.
W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione określone w art. 246 § 1 ppsa przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak sentencji.