Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 25 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 211/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Bronisław Szydło przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 25 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi T. W. na rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia okresu delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości postanawia - odrzucić skargę -

Uzasadnienie

Rozkazem personalnym z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, działając na podstawie art. 50 oraz 55 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U Nr 74, poz. 676 ze zm.) przedłużył okres delegowania T. W. do czasowego pełnienia służby w [...] w R. do dnia 25 maja 2009 r.

Od powyższego rozkazu personalnego T. W. złożył do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] Dyrektor Biura Kadr Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego poinformował T. W., iż Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego nie wyraził zgody na zmianę rozkazu personalnego z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...].

T. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazany wyżej rozkaz personalny Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...].

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że rozkaz personalny o czasowym delegowaniu do pełnienia służby w innej miejscowości nie jest decyzją administracyjną, ale aktem o charakterze wewnętrznym, wynikającym z podległości służbowej i nie mają do niego zastosowania przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).

Wniesiona przez T. W. skarga dotyczy rozkazu personalnego Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia okresu delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości. Od rozkazu tego przysługiwał skarżącemu środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący wniósł taki środek, jednakże przedmiotem skargi uczynił wskazany wyżej rozkaz personalny. Z nadesłanych przez organ akt administracyjnych wynika, że wniosek ten nie został rozpoznany przez organ. W tej sytuacji skarżący może więc dochodzić swoich spraw składając do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania powyższego wniosku.

Należy jednocześnie wyjaśnić, że Sąd nie podziela stanowiska organu o niedpuszczalności skargi na rozkaz personalny wydany w przedmiocie delegowania do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości, tj. rozkaz wydany na podstawie art. 55 ust. 2 powołanej ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu.

Zgodnie z art. 55 ust.1 cytowanej ustawy funkcjonariusz może być przeniesiony do pełnienia służby albo delegowany na okres do 6 miesięcy do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości. W uzasadnionych przypadkach Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego może przedłużyć okres delegowania, o którym mowa w ust. 1, do 12 miesięcy (art. 55 ust. 2 ustawy).

Stosownie do postanowień zawartych w art. 50 ust. 1 oraz ust. 3 cytowanej ustawy, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego jest właściwy m.in. do delegowania, oddelegowania funkcjonariusza do pełnienia służby i sprawę taką załatwia przez wydanie rozkazu personalnego.

Wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 94 powołanej ustawy o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 2 lipca 2003 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. Nr 120, poz. 1125) w § 3 ust. 1 stanowi, że w sprawach załatwionych w formie rozkazu personalnego stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Skoro tak, to od rozkazu personalnego Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] o przedłużeniu okresu delegowania do pełnienia służby w innej miejscowości, stosownie do postanowień art. 127 § 3 k.p.a., adresatowi tego rozkazu przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy i Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego winien ten wniosek rozpoznać.

W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni decyzję, co do której nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.