Uzasadnienie
M. W. (dalej jako skarżący) 29 listopada 2010 r. złożył za pośrednictwem Wojewody [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Wojewody [...] z [...] listopada 2010 r. znak [...]. Jednocześnie w skardze podniósł, że Wojewoda [...] nie rozpoznał jego zażalenia z 15 listopada 2010 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi i podniósł, że pismo informujące o podjęciu przez Radę Miejską [...] na sesji [...] października 2010 r. uchwał w sprawie skarg na bezczynność Rady Miejskiej, nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), ani decyzją administracyjną, ani też postanowieniem. W związku z tym pismo takie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Ponadto organ wskazał, że w piśmie tym poinformowano skarżącego, iż podjęte przez Radę Miejską uchwały, w ramach sprawowanego przez Wojewodę [...] nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego, zostały uznane przez Wojewodę [...] za zgodne z prawem.
Jednocześnie, w piśmie tym organ wyjaśnił, że ocena legalności podjętych uchwał dokonywana jest pod kątem przestrzegania przepisów powszechnie obowiązujących i Wojewoda nie jest uprawniony do dokonywania ich oceny pod względem celowości, gospodarności czy rzetelności działań samorządów. Ponadto wskazał, że Wojewoda nie ma kompetencji do merytorycznej oceny uchwały, ani nadzoru nad jej realizacją, nie może badać ewentualnego naruszenia uprawnienia lub interesu osób trzecich.
Pismem z 28 grudnia 2010 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi poprzez jednoznaczne wskazanie, czy przedmiotem skargi jest pismo Wojewody [...] z [...] listopada 2010 r., czy bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z 15 listopada 2010 r.
W odpowiedzi skarżący wskazał na pismo Wojewody [...] z [...] listopada 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi M. W. uczynił pismo Wojewody [...] z [...] listopada 2010 r.
W związku z tym należy stwierdzić, że pismo to nie jest aktem prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, ani aktem nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, jak również nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem ani aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, lecz pismem organu o charakterze wyłącznie informacyjnym.
Mając na względzie określoną w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kognicję sądów administracyjnych, Sąd uznał, że nie jest dopuszczalna kontrola przez sąd administracyjny pism organu.
Skoro zaskarżone pismo nie stanowi aktu z zakresu administracji publicznej, na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to z tego względu należy uznać skargę za niedopuszczalną.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.