Uzasadnienie
M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie odmowy przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym.
Na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w tego rodzaju sprawie spoczywa obowiązek uiszczania kosztów sądowych (§ 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)).
Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w zaświadczeniach ustalono, co następuje.
Skarżąca w gospodarstwie domowym pozostaje z małoletnim synem. Utrzymuje się wyłączne z zasiłku rodzinnego (68 zł) oraz alimentów uzyskiwanych na syna (300 zł). Korzysta z zasiłków celowych na zakup żywności. Strona nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu.
Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżąca utrzymuje się z niewielkiego dochodu w wysokości 368 zł miesięcznie i z pewnością nie jest w stanie ponieść w niniejszej sprawie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazana kwota dochodu pozwala stwierdzić, że skarżąca nie była w stanie poczynić oszczędności celem zabezpieczenia kosztów postępowania sądowego. Wnioskodawczyni wykazała, że spełnia ustawową przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.