Uzasadnienie
W. P., po wydaniu w niniejszej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 26 kwietnia 2010 r. wyroku, oddalającego wniesioną przez nią skargę, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest emerytką, osobą niepełnosprawną, prowadzącą samodzielne gospodarstwo domowe. Podała, że utrzymuje się ze świadczenia w wysokości 1.123,35 zł brutto – 952,25 zł netto.
Oświadczyła, że posiada mieszkanie o powierzchni 47,82 m2, a do koniecznych wydatków należą koszty utrzymania mieszkania oraz wykupienie leków.
Do wniosku został dołączony odcinek otrzymywanego świadczenia za kwiecień 2010 r.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z akt administracyjnych wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącej jest trudna – jest osobą schorowaną, która znaczną część uzyskiwanych środków przeznacza na konieczne leki, a jedynym jej źródłem utrzymania jest otrzymywane świadczenie w wysokości 952,25 zł netto.
W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.