Uzasadnienie
Pismem z 3 listopada 2015 r. K. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] października 2015 r. nr [...], którym utrzymał w mocy własne postanowienie z [...] sierpnia 2015 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Głównego Policji z [...] lutego 2008 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we [...] z [...] grudnia 2007 r. nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Komendanta Rejonowego Policji w [...] z [...] kwietnia 2000 r. nr [...] o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
Pismem z 1 marca 2016 r. Z. N. - pełnomocnik K. M. w postępowaniu administracyjnym, wystąpił do WSA w Warszawie z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania w przedmiotowej sprawie, argumentując powyższe występowaniem co najmniej od 2007 r. w charakterze pełnomocnika K. M. w postępowaniach administracyjnych.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony.
W myśl art. 33 § 1 lit. b P.p.s.a., jeżeli wynik postępowania sądowego nie dotyczy interesu prawnego osób, o których mowa w § 1 i 1a, a żądają one dopuszczenia do udziału w postępowaniu, sąd wydaje na posiedzeniu niejawnym postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
"Pod pojęciem "interes prawny" należy rozumieć interes zgodny z prawem i interes chroniony przez prawo. Interes prawny to coś więcej niż interes faktyczny, gdyż za interes prawny można uznać tylko taki interes, który stwarza korzystną sytuację prawną dla danego podmiotu. Istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego - taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się zatem do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu. W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny znaczy to samo, co ustalić przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby.
Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest stan, w którym obywatel wprawdzie jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego." (patrz: postanowienie NSA z 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OZ 265/13).
W rozpoznawanej sprawie wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania zgłosił Z. N. - pełnomocnik K. M. w postępowaniu administracyjnym w sprawie zakończonej zaskarżonym postanowieniem Komendanta Głównego Policji.
Z. N., uzasadniając swój wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania, powołał się na występowanie co najmniej od 2007 r. w charakterze pełnomocnika K. M. w postępowaniach administracyjnych dotyczących wyżej wymienionego.
W ocenie Sądu, wskazana przez wnioskującego okoliczność nie uzasadnia dopuszczenia do udziału w charakterze uczestnika postępowania w rozpoznawanej sprawie.
Do uznania za uczestnika postępowania, a w konsekwencji dopuszczenia do udziału w sprawie na podstawie art. 33 § 1 lit. b P.p.s.a., nie wystarczy powołanie się jedynie na fakt występowania w charakterze pełnomocnika K. M. w postępowaniach administracyjnych dotyczących wyżej wymienionego. Wnioskodawca składając wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie wykazał interes faktyczny, bowiem wnioskodawca, jako pełnomocnik skarżącego w postępowaniu administracyjnym, jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy. Nie poparto jednak tego zainteresowania przepisami prawa materialnego powszechnie obowiązującego.
Ze względu na brak wykazania prawem chronionego, zindywidualizowanego i skonkretyzowanego interesu prawnego oraz ze względu na fakt, że to na stronie spoczywa obowiązek choćby uprawdopodobnienia tego interesu prawnego, odmówiono dopuszczenia wnioskującego do udziału w niniejszej sprawie w charakterze uczestnika postępowania.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 33 § 1 lit. b P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.