Uzasadnienie
Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia [...] października 2012 r., działając na podstawie art. 127 § 3 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2012 r. o odmowie uchylenia swojej decyzji z dnia [...] marca 2012 r.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na wadliwość żądania wznowienia postępowania administracyjnego w oparciu o przesłanki wskazane przez zainteresowanego, podkreślając, iż wbrew twierdzeniom A. K., Minister Pracy i Polityki Społecznej nie może zostać wyłączony od ponownego rozpatrzenia sprawy, w której wydał osobiście decyzję.
Przepis art. 145 § 1 pkt 3 Kpa wskazuje, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, art. 25 i art.
- 27. Na tej podstawie prawnej doszło do wznowienia postępowania w niniejszej sprawie, z wniosku zainteresowanego.
W myśl art. 24 § 1 pkt 5 Kpa pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Jednakże nie istnieje możliwość wyłączenia w takiej sprawie ministra właściwego do spraw pracy.
Na mocy § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 248, poz. 1485) określono szczegółowy zakres działania Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Minister ten kieruje działami administracji rządowej: praca; zabezpieczenie społeczne; rodzina. W związku z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2007 r., Nr 65, poz. 437 ze zm.), dział praca obejmuje także sprawy z zakresu zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu.
Natomiast zgodnie zaś z art. 10 ust. 7 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z dnia 20 kwietnia 2004 r. (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) w postępowaniu administracyjnym w sprawach związanych z wykonywaniem zadań wynikających z ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej organem wyższego stopnia jest wojewoda. Zaś zgodnie z art. 17 pkt 2 Kpa organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu administracyjnego są, w stosunku do wojewodów - właściwi w sprawie ministrowie.
Zatem niniejsze postępowanie nie wykazało, wbrew twierdzeniom zainteresowanego, zaistnienia przesłanki wskazanej w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa.
A. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ostateczną decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2012 r. wskazując, iż organ w postępowaniu o wznowienie postępowania, powinien rozpoznać sprawę w zakresie art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, zgodnie z wnioskiem o wznowienie postępowania. Błędnie Minister uznał, że wniosek ten nie zawierał ww. podstawy do wznowienia postępowania, mimo iż dokumentują to dodatkowe pisma wyjaśniające, wskazujące na okoliczności, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa.
W konkluzji skargi A. K. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r.
W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Skarga nie jest zasadna.
Ostateczna decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2012 r., utrzymująca własną decyzję z dnia [...] lutego 2012 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2011 r. została przez A. K. poddana kontroli sądu administracyjnego, w wyniku której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 985/12 oddalił skargę (wyrok nieprawomocny w chwili orzekania w niniejszej sprawie).
Nadto A. K. wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2012 r. (prawie równolegle ze skargą w zasygnalizowanej wyżej sprawie), wniósł o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wyżej wskazaną, ostateczną decyzją Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2012 r., wskazując na przesłankę wymienioną w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, w związku z naruszeniem, w jego ocenie, przy wydaniu przedmiotowej decyzji art. 24 § 1 pkt 5 Kpa.
Na tej podstawie organ w dniu [...] kwietnia 2012 r. wznowił przedmiotowe postępowanie i po merytorycznym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2012 r. i w wyniku rozparzenia wniosku A. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] października 2012 r. utrzymał w mocy powyższe rozstrzygniecie.
W niniejszej sprawie można by się zastanawiać nad zasadnością prawie jednoczesnego uruchomienia przez skarżącego dwóch postępowań: skargi do sądu administracyjnego oraz instytucji wznowienia postępowania, jednakże nie można wykluczyć procesowej dopuszczalności takiego działania, chociażby z uwagi na teoretycznie różne przesłanki warunkujące oba tryby procesowe tych postępowań.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Minister Pracy i Polityki Społecznej prawidłowo rozstrzygnął przedmiotową sprawę nie dopatrując się w podniesionej przez A. K. przesłance wznowieniowej podstaw do uchylenia przedmiotowej decyzji z dnia [...] marca 2012 r.
W szczególności trafnie organ wskazał, iż przepis art. 24 § 1 pkt 5 Kpa nie może mieć zastosowania do osoby Ministra i co zatem idzie w niniejszej sprawie nie mogło dojść do zaistnienia przesłanki wznowieniowej wymienionej w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa.
Z tych względów skargę, jako oczywiście bezzasadną, należało oddalić.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się aby zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2012 r. wydane zostały z naruszeniem prawa, skutkującym ich uchyleniem bądź stwierdzeniem nieważności i dlatego, działając na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.