Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 9 października 2002 r. sygn. akt II SA 544/02, oddalił skargę K. Ł. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie mianowania na niższe stanowisko służbowe.
Skargą z dnia [...] grudnia 2007 r. skarżący wniósł o wznowienie postępowania sądowego w powyższej sprawie zarzucając rażącą sprzeczność z rzeczywistym stanem sprawy i wnosząc jednocześnie o zawieszenie postępowania na okres toczącego się postępowania karnego oraz zasądzenie kosztów procesowych. W uzasadnieniu skargi podał, że od 5 października 2007 r. jest w posiadaniu dowodu wskazującego, iż kserokopia rozkazu personalnego z dnia [...] września 1992 r. nr [...] została przez niego podpisana w dniu [...] września 1992 r., jako projekt tego rozkazu, bez podpisu Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. oraz przy braku pieczęci organu. Stąd też decyzja owa nie weszła do obrotu prawnego.
W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej odrzucenie wskazując, że powyższy rozkaz personalny wszedł do obrotu prawnego, co zostało potwierdzone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponadto powyższy rozkaz personalny został opatrzony pieczęcią Komendanta i nieczytelnym podpisem, jak również został przedłożony skarżącemu do zapoznania się i potwierdzenia tego faktu, co znalazło potwierdzenie w dokonanej przez niego własnoręcznej adnotacji ze wskazaniem daty dokonania owej czynności. Ponadto skarżący nie przedstawił żadnych dowodów przeciwnych, uzasadniających wniesienie skargi do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie i podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 278 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt II SA 544/02, uprawomocnił się w dniu jego ogłoszenia, tj. 9 października 2002 r. Zatem termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego upłynął, na mocy wskazanego już wyżej przepisu, w dniu 10 października 2007 r. Tymczasem skargę wniesiono w dniu 20 grudnia 2007 r., a więc po terminie i skarżący w żadnym stopniu nie wykazał, aby był pozbawiony możności działania lub też był nienależycie reprezentowany.
Reasumując, wniesienie skargi było w niniejszej sprawie niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 281 w zw. z art. 160 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.