Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 263/11 oddalił skargę R. D. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata G. J. W skardze kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 263/11, pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 8 grudnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył do protokołu, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone w całości ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 grudnia 2011 r. sygn. akt I OSK 1565/11 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit.a tego rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się adwokat G. J. sprowadzała się do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W związku z tym, że wyznaczony adwokat nie prowadził sprawy skarżącego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, powinien otrzymać wynagrodzenie wynoszące 100% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1c wskazanego rozporządzenia. Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania.
Z tego względu, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.