Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] października 2010 r., wydaną, na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 k.p.a. oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.), po rozpoznaniu odwołania H. B. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] zobowiązującą H. B. do zwrotu w podwójnej wysokości nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego, przyznanego decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] na okres sześciu miesięcy, tj. od dnia 1 sierpnia 2007 r. do dnia 31 stycznia 2008 r.
Do wydania decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
Wnioskeim z dnia 2 lipca 2007 r. H. B. wystąpiła do Prezydenta [...] o przyznanie jej dodatku mieszkaniowego, który decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. przyznał H. B. dodatek mieszkaniowy na okres sześciu miesiecy, tj. od 1 sierpnia 2007 r. do dnia 31 stycznia 2008 r.
W dniu 6 stycznia 2010 r. H. B. złożyła kolejny wniosek o przyznanie jej dodatku mieszkaniowego. Do wniosku załączyła odpis zwykły księgi wieczystej (nr księgi [...]) potwierdzający, że lokal, w którym mieszka, jest własnością P. K. - umowa darowizny nr rep [...] z dnia [...] marca 2004 r. W toku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, iż H. B. mimo przekazania swojego lokalu aktem notarialnym, sporządzonym w dniu [...] marca 2004 r. – P. K., w dalszym ciągu posługiwała się pierwotnym dokumentem, dołączając go do wniosku o przyznanie dofinansowania do czynszu. Tym samym składając wniosek i załączając pierwotny akt notarialny do lokalu H. B. bezprawnie posługiwała się tytułem własności.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. Prezydent [...] wznowił postępowanie w sprawie wydanej w dniu [...] kwietnia 2008 r. decyzji przyznającej dodatek mieszkaniowy, a następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] uchylił swoja decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r.
W uzasadnieniu organ wskazał, że w wyniku wznowienia postępowania stwierdził, że dodatek mieszkaniowy został przyznany H. B. na podstawie nieprawdziwych danych zawartych we wniosku, w związku z tym, na podstawie art. 7 ust. 9 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, zobowiązał H. B. do zwrotu nienależnie pobranych kwot w podwójnej wysokości.
Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez H. B., Samorządowe Kolegium Oddwoławcze w [...] wydało wskazaną na wstępie decyzję z dnia [...] października 2010 r.
W uzasadnieniu organ wskazał, że podstawą prawną do wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 7 ust. 9 ustawy o dodatkach mieszkaniowych i wyjaśnił, że w przypadku zaistnienia okoliczności wskazanych w tym przepisie organ administracji publicznej zobligowany jest wydać decyzję w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych kwot dodatku mieszkaniowego w podwójnej wysokości. Organ podniósł, iż z brzmienia przepisu wynika jednoznacznie, że organ administracji publicznej nie działa w tym przypadku w sferze swobodnego uznania i w takiej sytuacji organ I instancji zobligowany był wydać zaskarżoną decyzję.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi H. B. do Wojewódzkiego Sądu Adminsitracyjnego w Warszawie.
Samorządowe Kolegium Odowławcze w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., po zapoznaniu się ze skargą H. B., na podstawie art. 54 § 3 usawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] października 2010 r. i na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2010 r. i umorzył postępowanie organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i wskazał na fakt uznania zasadności skargi H. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Postępowanie podlega umorzeniu.
Zgodnie z brzmieniem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego, co stanowi przesłankę umorzenia postępowania w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wskazane w art. 161 § pkt 1 i 2. Bezprzedmiotowość, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., będzie zachodziła natomiast wówczas, gdy w toku postępowania, przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
W niniejszej sprawie, uwzględniając skargę w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. uchyliło decyzję z dnia [...] października 2010 r. i na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchyliło decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2010 r. i umorzyło postępowanie organu I instancji. Tym samym zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obiegu prawnego.
Skoro przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. stanowi samoistną podstawę prawną do dokonania autokontroli przez organ, wobec wyeliminowania z obiegu prawnego zaskarżonej decyzji stwierdzić należało, iż w niniejszej sprawie z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia zaistniała przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a orzeczono o umorzeniu postępowanie sądowoadministracyjnego.