Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz bezczynność organów w tych przypadkach.
Przedmiotem skargi G. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej przy Komendzie Głównej Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2005 r., którym zatwierdzono orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej przy [...] Oddziale Straży Granicznej w K. z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...]. W skardze G. M. podnosi m.in., że rozpoznany u niego zespół zaburzeń nerwowych nie jest spowodowany nadużywaniem alkoholu lecz wynika z nieustannej presji w miejscu pracy, a także w miejscu zamieszkania, skierowanej w stosunku do niego, która spowodowała wyczerpanie nerwowe, postępującą depresję i nerwicę wegetatywną. Zarzuca nieuwzględnienie przez komisje lekarskie podnoszonych przez niego takich okoliczności, jak wspomniana wyżej, nieustanna presja środowiska pracy, stawianie coraz to nowych wymagań, praca w warunkach powodujących ciągłą obawę o zdrowie i życie. Wskazuje również, że został poddany tylko jednokrotnemu badaniu przez lekarza psychiatrę, który postawił diagnozę podtrzymywaną przez komisje lekarskie.
Zaskarżone orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej wydane zostało po rozpoznaniu odwołania G. M. od orzeczenia Rejonowej Komisji Lekarskiej przy [...] Oddziale Straży Granicznej w K. z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...]. Orzeczeniem tym stwierdzono u skarżącego całkowitą niezdolność do służby, brak związku tej niezdolności ze służbą w Straży Granicznej, zaliczono skarżącego do III grupy inwalidów, orzeczono czasowe inwalidztwo na okres od dnia 1 czerwca 2005 r., które nie pozostaje w związku ze służbą w straży granicznej. Termin badania kontrolnego wyznaczono na grudzień 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W orzecznictwie Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, iż istnieją dwie grupy orzeczeń wydawanych przez wojskowe komisje lekarskie.
Zarówno w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r. sygn. OPS 8/97, jak i w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 rozróżniono orzeczenia ustalające stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej w celu jej powołania lub przyjęcia do odbycia tej służby albo zwolnienia ze służby oraz orzeczenia ustalające schorzenia (stan zdrowia) danej osoby i ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego. Wskazano przy tym, że orzeczenia ustalające związek schorzeń ze służbą nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że zaskarżone orzeczenie nie zostało wydane w sprawie powołania lub zwolnienia skarżącego ze służby. Analogicznie, jak w sprawach wskazanych wyżej stwierdzić należy, że orzeczenie ustalające związek schorzeń ze służbą wydane dla innych celów, tj. celów rentowych, emerytalnych, bądź odszkodowawczych nie ma autonomicznego bytu. Tego rodzaju orzeczenia wydawane są na użytek innych postępowań i nie zostały poddane kontroli sądowoadministracyjnej.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4 i 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.