Uzasadnienie
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, z późn. zm.) i art. 16 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764, z późn. zm.); zwanej dalej "u.d.i.p.", po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] października 2017 r. nr [...] o odmowie udostępnienia W.P. kopii protokołu kontroli przeprowadzonej w [...] S.A. z siedzibą w [...], przy ul. [...] lok. [...]; zwanej dalej Spółką.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że odmowa udostępnienia informacji publicznej nastąpiła z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy, o której mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. oraz tajemnicę ustawowo chronioną, określoną w art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922), zgodnie z którym osoby które zostały upoważnione do przetwarzania danych osobowych są obowiązane zachować w tajemnicy te dane osobowe oraz sposoby ich zabezpieczenia.
Zaznaczył, że kontrola w [...] S.A. była prowadzona w związku ze skargą wniesioną m.in. przez W.P. (postępowanie skargowe o sygn. akt [...]. Zagadnienia będące przedmiotem kontroli przeprowadzonej w Spółce zostały opisane w protokole kontroli i dotyczą m.in. opisu uwierzytelniania użytkowników do systemów informatycznych eksploatowanych w Spółce.
W ocenie organu, W.P. nie może posiadać dostępu do akt kontroli, na które składa się m.in. protokół kontroli z uwagi na to, że zawierają one tajemnicę prawnie chronioną (art. 39 ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych), a ponadto Prezes Spółki zastrzegł, że dokumenty przekazane w toku czynności kontrolnych stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.).
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W.P. wniósł o uchylenie decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2017 r.
Skarżący zaznaczył, że nie żądał informacji, które są objęte tajemnicą, a o dane, które dotyczą: podstawy prawnej przetwarzania danych osobowych, o której mowa w art. 23 ust. 1 i art. 27 ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych, źródła pozyskania danych osobowych, zakresu przetwarzania danych osobowych, celu i rodzaju przetwarzanych danych osobowych, sposobu dopełnienia obowiązków administratora danych wynikających z art. 24 i art. 25 powołanej ustawy, sposobu zbierania i udostępniania danych osobowych oraz czy dane osobowe są przetwarzane zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Nie był natomiast zainteresowany sposobami zabezpieczeń, nadanymi upoważnieniami, sposobami sprawowania kontroli, ewidencją osób zatrudnionych, kontrolą systemu informatycznego, tajemnicą przedsiębiorstwa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W sprawie bezsporne jest, że wniosek skarżącego z dnia [...] października 2017 r. został skierowany do podmiotu objętego dyspozycją art. 4 u.d.i.p. Między stronami nie było również sporne, że w rozumieniu przepisów u.d.i.p. informacje stanowiące odpowiedź na pytania ujęte we wniosku stanowią informację publiczną. Sąd ocenę tę podziela.
W tych okolicznościach Sąd zobowiązany był do zbadania, czy organ prawidłowo zaliczył wnioskowane informacje do informacji podlegającej ustawowej ochronie, gdyż takie zakwalifikowanie żądanych informacji stanowiło powód odmowy ich udzielenia.
Dla skutecznej odmowy udzielenia informacji publicznej - z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy (przedsiębiorstwa), niezbędne jest jednoczesne zaistnienie następujących trzech przesłanek:
- - po pierwsze, wnioskowana informacja publiczna musi stanowić informację techniczną, technologiczną, organizacyjną lub inną, posiadającą wartość gospodarczą,
- - po drugie, przedsiębiorca musiał podjąć niezbędne działania w celu zachowania tych informacji w poufności,
- - po trzecie, informacja nie została ujawniona do wiadomości publicznej.
Opierając decyzję na art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153 poz. 1503, z późn. zm.), konieczne jest odniesienie się do różnic pomiędzy pojęciami "tajemnica przedsiębiorcy", którym posługuje się pierwsza z ww. ustaw, a "tajemnicą przedsiębiorstwa", o której mowa w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, które to pojęcia – mimo podobieństw – nie są tożsame. Tajemnicę przedsiębiorcy wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa i pojęcia te w zasadzie pokrywają się zakresowo, chociaż tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej. Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią zatem informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane są z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich poufności.
Zatem, nie jest tu wymagana przesłanka gospodarczej wartości informacji, jak przy tajemnicy przedsiębiorstwa. Informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawi rzeczywistą wolę zachowania jej, jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji (np. pracownicy przedsiębiorstwa). Utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga więc podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań.
Zatem należy przyjąć, że na tajemnicę przedsiębiorstwa składają się takie informacje należące do tego podmiotu, których przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie albo nabycie od osoby nieuprawnionej zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy.
Organ dysponujący informacjami i decydujący o ich udostępnieniu w trybie u.d.i.p. nie może polegać wyłącznie na oświadczeniu przedsiębiorcy, co do istnienia tajemnicy przedsiębiorstwa, lecz powinien samodzielnie dokonać oceny złożonego przez przedsiębiorcę zastrzeżenia pod kątem istnienia tej tajemnicy, bowiem tajemnica przedsiębiorstwa, jak każda ustawowo chroniona tajemnica, ma charakter obiektywny i nie można istnienia takiej tajemnicy subiektywizować. Tajemnica przedsiębiorcy nie jest wartością będącą celem samym w sobie, lecz ma chronić przedsiębiorcę przed negatywnymi skutkami, jakie mogłoby dla prowadzonej przez niego działalności wywołać udzielenie określonych informacji, żądanych w trybie u.d.i.p. Dla przedsiębiorcy wszystko, co wiąże się z jego funkcjonowaniem, może mieć wartość gospodarczą, jednakże nie wszystko będzie stanowiło tajemnicę przedsiębiorcy. Stąd w motywach decyzji odmownej powinno być szczegółowo i precyzyjnie wyjaśnione, na czym polega tajemnica przedsiębiorcy.
Zdaniem Sądu, nie wystarczy ogólnikowe wskazanie, że dane zawarte w żądanych dokumentach zawierają tajemnicę przedsiębiorstwa. Ocena taka musi być czyniona na tle stanu faktycznego konkretnej sprawy, czego w niniejszej sprawie zabrakło. W szczególności organ nie uzasadnił, dlaczego należało odmówić udostępnienia w całości żądanego dokumentu. Po przeanalizowaniu udostępnionego Sądowi protokołu kontroli nie można zaakceptować stanowiska, że cała jego treść ze względu na opis uwierzytelniania użytkowników do systemów informatycznych eksploatowanych w Spółce stanowi tajemnicę ustawowo chronioną i tym samym podlega wyłączeniu z udostępnienia.
Wskazany, jako podstawa ograniczenia udostępnienia żądanej informacji, art. 39 ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych obejmuje tajemnicą jedynie informację o danych osobowych oraz sposobach ich zabezpieczenia. Tak więc również na podstawie tego przepisu, nie mógł zostać objęty wyłączeniem z udostępnienia cały wnioskowany dokument, ale jedynie dane osobowe oraz sposoby ich zabezpieczenia, o ile zostały zamieszczone w tym protokole. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że skarżący żądając udostępnienia mu treści protokołu zaznaczył, że nie interesują go dane osobowe oraz sposoby ich zabezpieczenia.
Powyższe wady w subsumpcji zastosowanych przez organ przepisów ze stanem faktycznym sprawy, uzasadniają uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.