Uzasadnienie
A.S. w dniu 28 listopada 2007 r. złożyła, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego od dnia [...] września 2007 r. do [...] lutego 2008 r. Równocześnie skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie natomiast do treści art. 87 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 powołanej ustawy).
Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 tej ustawy).
Przepis art. 53 § 1 powołanej ustawy stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu jest dopuszczalny. Z kolei niedopuszczalność wniosku sprowadza się do braku koniecznych warunków umożliwiających jego rozpatrzenie. O niedopuszczalności wniosku można zatem, w szczególności, mówić w sytuacji, gdy w ogóle nie było uchybienia terminu.
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego A.S. otrzymała w dniu 29 października 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach administracyjnych), natomiast skargę na powyższą decyzję złożyła, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 28 listopada 2007 r. (prezentata na przedmiotowej skardze).
Zestawiając zatem datę doręczenia skarżącej zaskarżonej decyzji z datą wniesienia skargi do Sądu, należy stwierdzić, że wniesienie skargi nastąpiło w trzydziestym dniu, a więc z zachowaniem terminu przewidzianego we wskazanym powyżej przepisie art. 53 § 1 powołanej ustawy.
W konsekwencji A.S. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożyła w sytuacji, gdy w świetle przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie nastąpiło uchybienie terminu do dokonania powyższej czynności procesowej.
Wobec powyższego Sąd uznał przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2007 r. nr [...] za niedopuszczalny z mocy ustawy i na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 1 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.